ایتا - آندیا!

آندیا!

تو شیراز زمان حافظی از شعر لبریزی ، من اندوه نیشابور بعد از فتح چنگیزم ؛)

1 مشاهده15:45

آندیا!

آن‌ها که ما را گریانده‌اند ،
آیا توانستند با همان کیفیت ِ نخستین بخندند ؟

1 مشاهده15:46

آندیا!

-

1 مشاهده15:46

آندیا!

اینکه دارم سعی میکنم جوری رفتار کنم که انگار هیچی برام مهم نیست ، خیلی داره از درون بهم فشار میاره .

1 مشاهده15:47

آندیا!

آدم وقتی بیش از حد رنج بکشد ،
وضعیتش به کمدی نزدیک میشود و می‌تواند به دردناک‌ترین چیز ها هم بخندد.

1 مشاهده15:51

آندیا!

همه‌ی ما گاه به شدت از چیزی که هستیم و چیزی که بودیم خسته می‌شویم . .

1 مشاهده15:51

آندیا!

-

1 مشاهده15:54

آندیا!

جنایت را نمی‌توان علاج کرد ، زخم هایی که به روح وارد میشود ، بزرگترین جنایتند !

1 مشاهده15:54

آندیا!

ما آدم‌های حیرانی هستیم. برای ما همه چیز درد است. تولد درد است، بزرگ شدن درد است، خواستن درد است، نخواستن درد است، داشتن و نداشتن و دیدن و ندیدن آدم‌ها هم درد است.

1 مشاهده15:58

آندیا!

میذاشتی بتمرگم پیشت درستش کنیم با هم !
الان برم چیکار کنم با هشت میلیارد آدم غریبه ؟:)

1 مشاهده15:58

آندیا!

کاری که هر روز میکنم ؟ سر پا نگه داشتن خودم و زندگیم .

1 مشاهده17:16

آندیا!

زیبایی‌ماه؛

زیبایی‌ماه؛

1 مشاهده22:34

مطالب بعدی

پرسش‌ها

قوانین

داغ‌ترین‌ها

چندسکویی