ازلحاظ‌زیبایی؛)

حسِ ناکافی بودن مرا برگزیده از میانِ همه خوبان .

به قول طبیب‌اصفهانی: برکَن دل از کسی که دلش مایل تو نیست ‌. . :)

از پنجره به پیاده‌رویِ مملو از جمعیت نگاه کرد ، گفت میبینی؟ لباس هایی هستند که راه می‌روند ، دروغ میگویند ، عاشق میشوند ، می‌میرند ... کمتر لباسی آن بیرون هست که درونش " انسان " باشد ؛ به راستی که دنیا رختکنِ بزرگیست.

-

اونجا‌ که‌ عباس‌ معروفی‌ میگه : - زمانی‌ از‌ دست‌دادن‌ برای ِ من‌ ، فاجعه‌ بود ! بعدها آنقدر‌ از‌ دست‌ داده‌ بودم ، که‌ به‌ مرور یاد گرفتم‌ ، دیگر‌ چیزی‌ برای‌ از‌ دست‌دادن‌ ندارم . . :)!'

تا جایی که بشود رنج را تقسیم کرد، رنجِ تو رنج من هم هست. -آلبر کامو

همیشه باید بجنگی ، مخصوصاً اگه فکر میکنی قراره ببازی. اتفاقاً همون موقع‌ست که باید سخت تر از همیشه بجنگی.

-

پس به هیچی و هیچ‌جا و هیچ‌کس تعلق خاطر نداشتن اینجوری بوده .

وضعیت جوریه که اگه تو خیابون با خودت حرف بزنی هیشکی تعجب نمی‌کنه.

ی جایی تو سریال رهایم نکن میگه : کسایی که چوب دلشونو خوردن خیلی بیشتر از کسایی ان ک نون دلشونو خوردن