آدما مسخره شما نیستن که هروقت خواستید بهشون ابراز علاقه کنید و هر وقت خواستید پسشون بزنین احساس دارن شخصیت دارن غرور دارن!
اینکه برای نگهداشتنتون میجنگن نشونه خوب بودن تو نیست نشونه ارزشیِ که اون آدم برات میزاره، یه روز به خودت میای میبینی هیچکس مثل اون نگرانت نبود...
یه بیت از سیمین بهبهانی خوندم ،
که خیلی زیبا بود :
‹ گیرم درخت رنگِ خزان گیرد !
تا ریشه هست ، ساقه نمیمیرد ( : ›
آندیا!
ی جایی تو سریال رهایم نکن میگه : کسایی که چوب دلشونو خوردن خیلی بیشتر از کسایی ان ک نون دلشونو خور
وقتی میبینم از لحاظِ روحی و جسمی رو به نابودیِ دیالوگِ حامد بهداد داخلِ سرگیجه یادم میاد . . ؛
‹ مرگِ اون ُ تو تنِ خودم حس میکردم :)! ›
اگر سخن میان منو تو پایان یافت
و راههای وصال قطع شدند
و جدا و غریبه گشتیم، از نو با من آشنا شو..
نزار قبانی
اینکه یکی باشه بفهمه! یکی که وقتی به یه خطی از کتاب میرسی بتونی بی مقدمه بهش زنگ بزنی براش بخونی و راجع بهش باهاش حرف بزنی!حتی به غلط!حتی کوتاه، حتی مسخره
- من که نه ولی اگه شما از این آدما دارین قدرشو بدونید