«در زندگی زخم‌هایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می‌خورد و می‌تراشد. این دردها را نمی‌شود به کسی اظهار کرد، چون عموماً عادت دارند که این دردهای باورنکردنی را جزو اتفاقات و پیش‌آمدهای نادر و عجیب بشمارند.»

روزا رفته رفته دارن تکراری تر میشن و چیز جدیدی به زندگیم اضافه نمیشه .

افکار سایه‌های احساسات ما هستند؛ همیشه تاریک‌تر، خالی‌تر و ساده‌تر.

-زیبایی‌ماه؛

- داشتم فکر میکردم ك با خودم گفتم : بعضیامون خیلی بی‌رحمانه داریم یه دردایی رو تحمل می‌کنیم و دردایی ك خیلی بزرگ‌تر از قد و قواره‌ی ماست ! هیچ‌وقت حق انتخابی براشون نداشتیم زورشون خیلی بیشتر از لبخندایی هست ك داریم و دردایی ك هر بار از خودت می‌پرسی خب چرا بازم من ! هر بار جوابی ك هیچ‌وقت پیداش نکردی برای سوالت غمگین و غمگین‌ترت می‌کنه : ))!

بال پرواز یه رابطه میدونید چیه ؟ توجه بله ، توجه ؛

برگشت و گفت : نشد ؛ بدونِ تو نشد ، بیا به دادم برس !

بعضی وقتا فکر میکنم شاید دارم به مغزم میبازم نه زندگی.

ازلحاظ‌زیبایی؛)

قلبم را در مجریِ کهنه‌يى پنهان می‌کنم ! در اتاقی که دریچه‌ای ندارد . اَز مهتابی به کوچه‌یِ تاریک خم می‌شوم و به جایِ همه نومیدان می‌گریم . آه ، من حرام شده‌ام .

دوست داشتن اینطوریه که دوست داری بری بغل خودش از دست خودش گریه کنی.

از من به تو بمونه یادگار: احساسات نصف و نیمه به هیچ دردی نمی‌خوره، ‏وجود آدمای نصف و نیمه تو زندگی می‌تونه خیلی خسته‌ت کنه، اونقدری که به خودت میای می‌بینی یه مدته حوصله‌ی خودتم نداری.