هیچکس بد نبود.
هیچکس بد نکرد.
آدمها فقط بدون آگاهی زخم زدن،
و بعد بقیهی آدمها ناخواسته اون زخمها رو فشار دادن.
و نامِ کوچکم را دوست نمیدارم
تنها هنگامی که توام آواز میدهی
این نام زیباترین کلامِ جهان اَست
و آن صدا غمناکترین آوازِ اِستمداد .
بیحوصلهام! مثل کافکا، وسطِ نامه به فلیسه؛
نامه را همینجا رها میکنم و به رختخواب میروم البته نه از سرِ خستگی، که از رویِ ناامیدی.