تو خواهی خندید درجایی که گریسته بودی ؛

منتظرت بودم اما نه امروز. دیگر خیلی دیر و بیموقع آمدی ، امروز حتی از آمدنت هم خوشحال نیستم .

چه کسی گفته زمان طلاست ؟ من مزه‌ مزه‌اش کردم. زمان عین الکل است ، ثانیه ثانیه‌ می‌سوزاند و می‌رود در عمق وجودت . مستِ مست که شدیر، چشم‌هایت را باز می‌کنی می‌بینی عمرت گذشته و تو ماندی و خماریِ از دست رفتن یک عمر ! - فروغ فرخ‌زاد.

-

الان دقیقا توی اون نقطه از زندگی ایستادم که کافکا میگه : از زندگی با مردم ، از حرف زدن ، عاجزم ! کاملا در خود فرو رفته‌ام ، به خودم فکر میکنم چیزی ندارم به کسی بگویم.. هرگز ؛ به هیچکس !

" خدایا یروز ردیف کن مام بخندیم

چه‌ روزها گذشت‌ و غمشان‌ در دل باقی ماند .

-

نوشته بود من با تو نه داستان قشنگی داشتم نه پایان قشنگی

-ما مهاجریم‌ ، از اندوهی‌ به اندوهِ دیگر؛

خیلی جالبه ، فقط یکی میتونه از ته دل ناراحتمون کنه و فقط همون آدم میتونه از دلمون دراره ، و جوری حالتو خوب کنه انگار هیچی نشده .

ازلحاظ‌زیبایی؛)