اگه يه روزى دلت تنگ شد، اگه من رو كنارت نداشتى، چيزهايى كه دوست داشتم رو يادت بيار، لبخند بزن بگو مسير قشنگى بود، نامرد نباش؛ بالاخره يه روزى هم ما فكر میكرديم بدون هم نمیتونيم زندگى كنيم. هميشه كه اينجورى دور نبوديم.
من قبلاً از این آدما بودم که اگه یکی حالش بد بود تا ۴ صبح بیدار میموندم باهاش حرف میزدم تا احساس تنهایی نکنه ، به خودم که اومدم دیدم هر بار که حالم بده، بقیه کجان ؟؟، اینطوری شد که الان بهم میگن آدم بیتفاوت .