واضحترین توضیح که چرا نباید به کسی که یه بار رفته فرصت دوباره داد رو کتکرولی گفته:
"نمیشود با کسی که تو را فراموش کرده
دوباره دوست شوی، تا آخر عمر نگران خواهی بود که باز هم مثل دفعهی پیش تو را فراموش کند.این را میدانی که حال او بدون تو خوب است ولی حال تو بدون او خوب نخواهد بود."
ولی ما خیلی گناه داشتیم؛ما که دائماً در حال دویدنیم و نرسیدن ما که شبانه روز کار میکنیم و از پا میفتیم و آخر سر به هیچ نقطه ی قابل اتکایی نمیرسیم و انگار میدوییم که زنده بمونیم نه اینکه زندگی کنیم!
ما نسل مشغله ها و تلاش های بی وقفه ایم و حوصله های نداشته و اعصاب های ویران..!
اونقدر تظاهر به خوب بودن کردم که دیگه هیچکس باورش نمیشه منم یه وقتایی حالم خوب نیست.
من میفهمم که یک دوره است و میگذره همه چیز ، اما بعد از این همه درگیری ، آیا واقعاً بعد از گذشت حالمون خوب میشه؟