‹ خوب بخوابی عزیزِ روزهای سخت من ! 🌙 ›

دیگه نمیتونم با آدما مثل قبل باشم دیگه نمیتونم مثل من قبل باشم نمیدونم دیگه باید برای ارتباط بهتر چیکار کنم چه حرفی و بزنم . و فک میکنم دیگه تموم شدم؛تموم شده .

دل دیگر ندارد تاب دوری ز تو را .

این همه نیامده بودی که این همه رفتی :)

تو ماه بودی ُبوسیدنت نمی‌دانی چه ساده داشت مرا هم بلند قد می‌کرد :) از مهد به آندیا . 🤍

مچکرم عزیزم ❤️‍🩹'💆🏻‍♀

تنها کسی که تا الان واسم جنگیده گلبول های سفیدم بودن .

ابتهاح : نمیدانم چه می‌خواهم بگویم ، غمی در استخوانم می‌گدازد.

خسته تر از آنم که بگویم دلیل بی دلیل این ویرانگی ‌را.

امروز یه جمله ای خوندم که خیلی حقیقت بود و تکونم داد، نوشته بود: “بعضی وقتا راه حلش فقط یه زنگه، یه جمله‌ی خوب گفتنه، یه قرار یه ساعته‌س، یه ذره پا رو غرور گذاشتنه، ولی آدما ترجیح می‌دن گند بزنن تو هرچی بوده و مفت ببازن طرفو.” گاهی وقتا خوبه برای حفظ آدمی که یه عمر کنارت بوده و دوریش برات سخته بری جلو و سعیتو بکنی. گاهی وقتا خوبه با یه حرکت ساده مانع یه عمر حال بد و دلتنگی کشیدن بشی.

-