کاش میشد واسه احساسات خوب ؛ واسه آدمای قبلی المثنی گرفت.

«ترجیح میدم به ذوق خویش دیوانه باشم تا به میل دیگران عاقل..

من شاد نبودم اگه تورو خندوندم من فقط یه دلقک درموندم!.

دلم ز نازکی خود شکست در غم عشق وگرنه از تو نیاید که دل شکن باشی...!

دلم نمیخواد ببینمت . یه چیزی تو گلوم گیر کرده که هربار بهم یادآوری میکنه چقدر همزمان ازت عصبانیم و دلم برات تنگ شده . تو میری و من میمونم و یه مشت احساس متناقض عجیب ، که نه میذاره آزادانه دوستت داشته باشم و نه میذاره فراموشت کنم .

شنیدنِ اسمی که سعی در فراموشیش داری یعنی تهِ خط .

گاهی با دویدن به سمت کسی، نفسی برای ماندن در کنار او نخواهی داشت، پس با کسی بمان که نصف راه را او به سمتت دویده است..!

از لحاظ امروز . . . .

بی تو هر لحظه مرا بیم فروریختن است"

بعضی وقتا یه‌جوری میشی که نه حوصله خودتو داری، نه حتی حوصله کارایی که از ته‌ دل بهشون علاقه داری نمیدونی دلتنگی، از چیزی ناراحتی، عصبی هستی، اصلا نمیدونی چته؛ دقیقا خود عالم برزخ نه میتونی خوب باشی، نه میتونی ناراحت باشی، فقط ناچار لحظه هارو میگذرونی

قشنگ تو مرز بین 1.2k و 1.3k گیر کردیم.