خنده عاقلان مرا دور نمی کند ز تو گریه کن قدیمی ات، دیده جواب اشک را

* ابر که می گذشت به باران گریه گفت دنیا مکان ماندن ما نیست ، بگذریم ...

* آسمان بار امانت نتوانست کشید قرعه کار به نام من دیوانه زدند ...

[ شب غم تو نیز بگذرد ولی درین میان دلی ز دست می‌رود . ]

یه دیالوگی بود تو فیلمِ mother میگفت تو هیچوقت عاشق خود من نبودی عاشق این بودی که من این همه دوست دارم و چقدر آدما تو زندگیمون موندن فقط بخاطر اینکه دیگه هیچکس اندازه ما دوسشون نداشت

‏کاش وقتی داری زیادی غرق دوست داشتن یه نفر میشی و از حد دوست داشتن داره میگذره یه ارور مثل ارور زیاد شدن صدای آهنگ بیاد که بگه دوست داشتن زیاد این آدم برات ضرر داره .

فور؟

دلی که بشکنه دیگه خوب نمیشه مثل لیوان مورد علاقتون که وقتی از دستتون افتاد ؛ شاید بتونید بهش چسب بزنید ولی مثل روز اولش نمیشه ؛ همیشه اثری از اون شکستی ها روش باقی میمونه دقیقا مثل قلب ماها . شاید به زبون بگیم که خوبیم و اتفاقی نیوفتاده ولی از درون داریم منفجر میشیم .

عمیقا دلم تنگ شده برای روزایی که بچه بودم و تنها دغدغه‌ام اسباب بازی و پارک و کارتون دیدن بودن نه میدونستم سیاست و اقتصاد چیه نه میدونستم غم چیه غصه چیه فقط می‌دونستم دلم میخواد بزرگ شم نمیدونستم بزرگ که میشی کار نیست پول نیست همش درگیری و استرس و اضطراب خفه‌ات میکنه .

دلم تا عشقباز آمد در او جز غم نمی‌بینم دلی بی‌غم کجا جویم که در عالم نمی‌بینم