گرانشی که گرد و غبار را به هم جذب می‌کند و منجر به تشکیل سحابی می‌شود، ناشی از جرم ذرات خود آن گرد و غبار و گاز است. در فضا، هر جرم، هرچند کوچک، نیروی گرانش تولید می‌کند. این گرانش اصولاً از قوانین نیوتن و نظریه نسبیت عام اینشتین ناشی می‌شود. حالا بیایید مرحله به مرحله این فرآیند رو توضیح بدم: 1. ذرات گاز و گرد و غبار در فضا در نواحی خاصی از کهکشان‌ها، گرد و غبار و گاز به صورت پراکنده وجود دارد. این ذرات جرم بسیار کمی دارند، اما به دلیل تعداد زیادشان، یک میدان گرانشی جمعی ایجاد می‌کنند. 2. گرانش اولیه هر ذره گازی یا گرد و غباری نیروی گرانش ایجاد می‌کند که سایر ذرات اطرافش را به سمت خود جذب می‌کند. این نیرو هرچند ضعیف است، اما در طول زمان باعث تجمع تدریجی ذرات می‌شود. 3. ایجاد توده اولیه زمانی که این ذرات شروع به تجمع می‌کنند، توده‌های کوچکی شکل می‌گیرند. با افزایش جرم این توده‌ها، نیروی گرانش قوی‌تر می‌شود و ذرات بیشتری را از محیط اطراف جذب می‌کند. 4. تشکیل سحابی اگر شرایط مناسب باشد، این تجمعات به یک ابر بزرگ و چگال از گاز و غبار تبدیل می‌شوند که به آن سحابی می‌گویند. در این مرحله، گرانش کل این ابر گازی و غباری بسیار قوی‌تر از گرانش ذرات اولیه است. 5. منشأ گرانش گرانش ذاتاً یک خاصیت بنیادی ماده است. هر ذره‌ای که جرم داشته باشد، گرانش ایجاد می‌کند. این خاصیت به هیچ منبع خارجی وابسته نیست، بلکه از ذات خود ماده ناشی می‌شود و توسط نظریه نسبیت عام توضیح داده می‌شود. چرا این گرانش به وجود می‌آید؟ گرانش ناشی از انحنای فضا-زمان است. هر جسم دارای جرم، فضا-زمان اطراف خود را خم می‌کند، و این انحنا باعث می‌شود ذرات دیگر به سمت آن حرکت کنند. این فرآیند به صورت خودبه‌خودی رخ می‌دهد و تا زمانی که جرم وجود دارد، گرانش نیز وجود خواهد داشت. در نهایت، همین گرانش است که سحابی‌ها را تشکیل می‌دهد و در مقیاس‌های بزرگ‌تر به تشکیل ستاره‌ها و سیارات منجر می‌شود.

سحابی سر اسب سحابی نعل اسب سحابی اسب تاریک سحابی خرچنگ سحابی جغد سحابی اسکیمو سحابی سه‌تکه سحابی اومگا سحابی رتیل سحابی عقاب سحابی پیچه‌ای سحابی پروانه سحابی پرده سحابی شاه‌تخته سحابی چشم گربه سحابی شعله سحابی حلقه سحابی مرداب سحابی دمبل سحابی پشمک سحابی پوماهی سحابی پلیکان سحابی پیله سحابی آمریکای شمالی سحابی گل‌سرخ سحابی حباب سحابی خرطوم فیل سحابی دمبل کوچک سحابی دوقطبی سحابی زحل سحابی ساعت‌شنی سحابی شکارچی سحابی عنکبوت قرمز سحابی کالیفرنیا سحابی قلب سحابی مورچه سحابی مخروطی سحابی مک‌نیل ان‌جی‌سی ۱۴۳۵ سحابی هلالی آی‌سی ۲۱۱۸ ان‌جی‌سی ۶۰۴ ان‌جی‌سی ۶۳۳۴

یونشیا یونیزش فرایند فیزیکی تبدیل اتمها یا مولکولها به یون به‌وسیلهٔ افزودن یا کاستن ذرات باردار از قبیل الکترون یا سایر یون‌هاست.

متاسفانه برام بالا نمیاره

- خورشید

خورشید در مرکز منظومه شمسی قرار دارد و زمین به فاصله 149,668,990٫130 کیلومتر (93 میلیون مایل) از آن می‌چرخد. این جسم یک ستاره کوتوله زرد و توپی داغ از گازهای درخشان است.

میدان مغناطیسی خورشید از طریق باد خورشیدی در سراسر منظومه شمسی گسترش می‌یابد. ارتباط و فعل و انفعالات بین خورشید و زمین باعث ایجاد فصول، جریان‌های اقیانوس، تغییرات آب و هوا، کمربندهای تابشی و شفق‌های قطبی می‌شود. گرچه خورشید برای زمین و منظومه شمسی خاص است اما میلیاردها ستاره مانند خورشید در کهکشان راه شیری پراکنده شده‌اند

خورشید یک ستاره کوتوله زرد و یک توپ داغ از گازهای درخشان در قلب منظومه شمسی قرار دارد. نیروی گرانش موجود در منظومه شمسی اجزای خورشید و همه چیز از بزرگترین سیارات تا کوچکترین ذرات را در مدار خود نگه می‌دارد.

منظومه خورشیدی چیست؟ منظور از منظومه خورشیدی همان منظومه شمسی است که به عنوان مجموعه‌ای متشکل از ستاره‌ها، خورشید و هر چیزی که توسط گرانش به این سیستم متصل است تعریف می‌شود.

اجزای این سیستم شامل سیاره‌های «عطارد» «زهره» «زمین» «مریخ» «مشتری» «زحل» «اورانوس» «نپتون» سیارات کوتوله‌ای مانند «پلوتون» ده‌ها قمر و دنباله‌دارها و شهاب‌سنگ‌ها است.