در این نقطه خورشید در مرحله AGB یا حالت مجانبی غول سرخ قرار خواهد گرفت. در این مرحله خورشید مجدداً گسترش مییابد (این بار بسیار سریعتر) و درخشانتر میشود.
در طی 20 میلیون سال از حالت AGB خورشید ناپایدار خواهد شد و شروع به از دست دادن جرم از طریق مجموعهای از پالسهای حرارتی میکند. این موارد هر 100,000 سال یک بار اتفاق میافتند و هر بار بزرگتر میشوند و درخشندگی خورشید را به 5000 برابر روشنایی فعلی و شعاع آن را به بیش از 1 واحد نجومی افزایش میدهند.
در این مرحله انبساط خورشید میتواند زمین را به صورت کامل ببلعد و یا آن را کاملاً غیر قابل زیستن کند. در این حالت سیارات موجود در منظومه شمسی ممکن است به طرز چشمگیری تغییر کنند زیرا انرژی بیشتری از خورشید جذب میکنند و این موضوع سبب می شود یخ های موجود در سیارت تصعید شود و در نتیجه جو آنها متراکم و اقیانوسهای سطحی تشکیل شوند. بعد از 500,000 سال یا کمی بیشتر فقط نیمی از جرم فعلی خورشید باقی میماند و پوشش خارجی آن شروع به تشکیل یک سحابی سیارهای میکند.
تغییرات پس از دوره AGB حتی سریعتر خواهد بود زیرا جرم خارج شده یونیزه میشود و یک سحابی سیارهای را تشکیل میدهد و دمای هسته آن به 30,000 درجه کلوین میرسد. دمای هسته این سحابی سیارهای در نهایت بیش از 100,000 درجه کلوین خواهد بود و پس از آن باقی مانده آن سرد میشود و تشکیل یک کوتوله سفید را میدهد. سحابی سیارهای در بازه زمانی ۱۰ هزار سال پراکنده میشود اما کوتوله سفید قبل از محو و سیاه شدن، تریلیونها سال زنده خواهد ماند.
اندوشیری
در این مرحله انبساط خورشید میتواند زمین را به صورت کامل ببلعد و یا آن را کاملاً غیر قابل زیستن کند.
تصعید به تغییر حالت مادهای از جامد به گاز گفته میشه