نقش سیاره مشتری در منظومه شمسی چیست؟ کشش و جاذبه مشتری به عنوان عظیم‌ترین جسم منظومه شمسی پس از خورشید به شکل‌گیری منظومه ما به این شکل کمک کرده است. گرانش مشتری احتمالاً عامل پرتاب شدید نپتون و اورانوس به فواصل دورتری از خورشید است.

در اوایل تشکیل منظومه شمسی احتمالاً مشتری همراه با زحل رگباری از اجسام و سنگ‌های آسمانی را به سمت سیارات داخلی داشته‌اند. مشتری همچنین ممکن است از بمباران سیارک‌ها به زمین جلوگیری کند، حوادث اخیر نشان می‌دهد که مشتری می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر زمین داشته باشد.

مشاهدات آماتوری رصدی نشان داده است که مشتری در هر دهه چند برخورد بزرگ را تجربه می‌کند که این برخوردها بسیار شدیدتر از آنچه است که در هنگام سقوط ستاره دنباله دار Levy-9 به این سیاره در سال 1994 پیش‌بینی شده بود.

در حال حاضر میدان گرانشی مشتری بر تعداد زیادی سیارک تأثیر می‌گذارد که در مدارهایی قبل و بعد از مشتری حول خورشید‌ جمع شده‌اند. این سیارک‌ها پس از سه سیارک بزرگ «آگاممنون» «آشیل» و «هکتور» به عنوان سیارک‌های «تروا» شناخته می‌شوند. نام این سیارک‌ها از ایلیاد، حماسه هومر در مورد جنگ تروا گرفته شده است.

سطح مشتری چگونه است؟ مشتری به عنوان یک غول گازی سطح واقعی ندارد. این سیاره بیشتر متشکل از گازها و مایعات در حال چرخش است. در حالی که یک فضاپیما جایی برای فرود روی مشتری نخواهد داشت نمی‌تواند به راحتی بر فراز آن نیز پرواز کند. در حقیقت فشار و درجه حرارت شدید در اعماق سیاره سفینه‌های فضایی را که می‌خواهند در فراز این سیاره پرواز کنند خرد، ذوب و بخار می‌کند.

اتمسفر سیاره مشتری چگونه است؟ این سیاره گازی احتمالاً دارای سه لایه ابر مشخص در آسمان خود است که با هم جمع شده‌ و حدوداً 71 کیلومتر (44 مایل) طول دارند. ابر بالایی این لایه احتمالاً از یخ آمونیاک ساخته شده، در حالی که لایه میانی احتمالاً از بلورهای هیدروسولفید آمونیوم تشکیل شده است. داخلی‌ترین لایه نیز ممکن است از یخ آب و بخار ساخته شده باشد.

بدون وجود سطح جامد برای کند کردن این ابرها، لکه‌های مشتری می‌توانند برای سال‌ها باقی بمانند. مشتری طوفانی با بیش از دوازده وزش باد غالب را تجربه کرده که سرعت بعضی از آن‌ها در استوا به 539 کیلومتر در ساعت (335 مایل در ساعت) می‌رسد.

لکه سرخ و بزرگ مشتری، بیضوی چرخانی از ابر است که دو برابر زمین بوده و بیش از 300 سال است که در این سیاره غول پیکر مشاهده می‌شود. اخیراً سه لکه بیضوی کوچکتر با هم ادغام شده و لکه سرخ کوچک را تشکیل داده‌اند که تقریباً اندازه‌اش نصف اندازه لکه سرخ بزرگ است. دانشمندان هنوز نمی‌دانند که این بیضی‌ها و نوارهای دور سیاره کم عمق هستند یا ریشه عمیقی در داخل دارند.

مگنتوسفر سیاره مشتری چگونه است؟ مگنتوسفر جووین منطقه‌ای است که تحت تأثیر میدان مغناطیسی قدرتمند مشتری قرار دارد. این منطقه کره‌ای به اندازه‌ 1 تا 3 میلیون کیلومتر (600,000 تا 2 میلیون مایل) به سمت خورشید (هفت تا 21 برابر اندازه خود مشتری) است و به یک شکل مخروط مانند تبدیل می‌شود که بیش از 1 میلیارد کیلومتر (600 میلیون مایل) در پشت مشتری قرار دارد و تا مدار زحل می‌رسد.

میدان مغناطیسی عظیم مشتری 16 تا 54 برابر میدان مغناطیسی زمین است. این میدان با سیاره می‌چرخد ​​و ذراتی را که بار الکتریکی دارند جارو می‌کند. در نزدیکی سیاره میدان مغناطیسی، انبوهی از ذرات باردار را به دام می‌اندازد و انرژی‌ آن‌ها را افزایش می‌دهد و در نتیجه تابش شدیدی ایجاد می‌کند که می‌تواند درونی‌ترین قمرها را بمباران کند و به فضاپیماها آسیب برساند.

میدان مغناطیسی مشتری همچنین باعث ایجاد برخی از دیدنی‌ترین شفق‌های منظومه شمسی در قطب‌های این سیاره می‌شود.