میدان مغناطیسی عظیم مشتری 16 تا 54 برابر میدان مغناطیسی زمین است. این میدان با سیاره میچرخد و ذراتی را که بار الکتریکی دارند جارو میکند. در نزدیکی سیاره میدان مغناطیسی، انبوهی از ذرات باردار را به دام میاندازد و انرژی آنها را افزایش میدهد و در نتیجه تابش شدیدی ایجاد میکند که میتواند درونیترین قمرها را بمباران کند و به فضاپیماها آسیب برساند.
میدان مغناطیسی مشتری همچنین باعث ایجاد برخی از دیدنیترین شفقهای منظومه شمسی در قطبهای این سیاره میشود.
حلقههای مشتری چگونه هستند؟
حلقههای مشتری که در سال 1979 توسط فضاپیمای «ویاجر 1» ناسا کشف شد غافلگیر کننده بودند زیرا این حلقهها از ذرات کوچک و تاریکی تشکیل شدهاند و دیدن آنها به جز با داشتن نور پس زمینه توسط خورشید دشوار است. اطلاعات به دست آمده از فضاپیمای گالیله نشان میدهد که سیستم حلقهای مشتری ممکن است توسط گرد و غبار ناشی از برخورد شهاب سنگهای بین سیارهای به قمرهای کوچک این سیاره غول پیکر تشکیل شده باشد.
سیاره مشتری چند قمر دارد؟
مشتری با چهار قمر بزرگ و بسیاری از قمرهای کوچکتر به نوعی منظومه شمسی کوچکی را تشکیل میدهد. مشتری دارای 53 قمر تأیید شده و 26 قمر در انتظار تأیید است که این قمرها پس از تأیید نامگذاری میشوند.
چهار قمر بزرگ مشتری عبارتند از: lo ،Europa ،Ganymede و Callisto. این قمرها برای اولین بار توسط گالیله در سال 1610 با استفاده از نسخه اولیه تلسکوپ مشاهده شدند.
این چهار قمر امروزه به عنوان ماهوارههای گالیله شناخته میشوند و از جذابترین اهداف تحقیق در منظومه شمسی هستند. Io از نظر آتشفشانی فعالترین جسم در منظومه شمسی است. همچنین Ganymede بزرگترین ماه در منظومه شمسی است که حتی از سیاره عطارد نیز بزرگتر است. دهانهها و حفرههای كوچك Callisto نشانگر درجه حرارت پایین سطح فعلی این قمر است. به علاوه یک اقیانوس آب مایع با مواد تشکیل دهنده زندگی ممکن است در زیر پوسته یخ زده Europa قرار داشته باشد که آن را به مکانی وسوسهانگیز برای کاوش تبدیل میکند
کوتاهترین روزها در بین سیارات منظومه شمسی متعلق به مشتری است
از دیگر مطالب جالب درباره سیاره مشتری این است که مشتری هر ۹ ساعت و ۵۵ دقیقه یکبار دور خود میچرخد. به عبارت دیگر، حرکت وضعی سیاره مشتری، ۹ ساعت و ۵۵ دقیقه طول میکشد و این یعنی، هر شبانه روز در سیاره مشتری برابر با ۹ ساعت و ۵۵ دقیقه زمینی است. چرخش سریع سیاره مشتری آن را بهمرور دچار پهنشدگی میکند. لذا سیاره مشتری نه یک کره واقعی بلکه یک کره پهن یا اصطلاحا کرهگون یا شبهکره است.
سیاره مشتری هر ۱۱.۸ سال یکبار به دور خورشید میچرخد
گردش سیاره مشتری به دور خورشید (حرکت انتقالی مشتری) یازده سال و هشت ماه طول میکشد. لذا از دید ناظر زمینی، حرکت مشتری در آسمان، کند به نظر میرسد و ماهها طول میکشد تا از یک صورت فلکی به صورت فلکی دیگری منتقل شود.
سیاره مشتری ابرهای منحصربهفردی دارد
جو فوقانی سیاره مشتری به دو بخش تقسیم شده است: کمربندهای ابری و نواحی ابری. این دو بخش عمدتا از بلورهای آمونیاک و گوگرد (سولفور) و ترکیبی از این دو تشکیل شدهاند.