ماده تاریک اسمیه که اشاره به بخش گمشده و نامرئی از جرم کیهان داره ماده تاریک از جنس مادهس و گرانشش به صورت جاذبس
بر خلاف انرژی تاریک که احتمالا از جنس انرژیه و کارش دافعه و انبساط فضاست
ماده تاریک چیزی از خودش تابش نمیکنه. دماش ثابت و تنها به صورت گرانشی با دیگر اجزای کیهان برهمکنش میکنه
حدس هایی برای ماهیت ماده تاریک داریم ولی از هیچکدوم مطمئن نیستم
در حال حاضر آزمایشهای متعددی بر روی زمین و در فضا برای شناسایی سرشت حقیقی ماده تاریک در جریانه
ماده تاریک مثل یه چسب قوی کیهانی تمام ساختارها را در شبکهای پیچیده و در همتنیده کنار همدیگه نگه داشته و مانع از متلاشی شدن و پرت شدن اجزای کهکشانها داخل فضا میشه. در واقع بدون فرض ماده تاریک نمیتونیم تشکیل کهکشانها و در مدار ماندن ستارهها در کهکشان و در نتیجه تشکیل سیارات و سامانههای خورشیدی و سیاره زمین و پیدایش حیات رو توضیح بدیم
اورانوس هفتمین سیاره از نظر نزدیکی به خورشیدو سومین سیاره از نظر اندازه و چهارمین سیاره از نظر جرم در سامانه خورشیدی است. اورانوس هر ۸۴ سال و ۷ روز یکبار به دور خورشید میگردد. همچنین هر ۱۷ ساعت و ۱۴ دقیقه یک دور به دور خودش میچرخد. اورانوس دارای بیش از ۲۷ قمر است که میراندا، آریل، آمبریل، تیتانیا و اوبرون از شناختهشدهترین آنها هستند. این سیاره را ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۱ میلادی کشف کرد.
این سیاره قبل از کشف بهصورت یک ستاره در کاتالوگ جان فلاستمد در سال ۱۶۹۰ به عنوان ستاره «۳۴ ثور» ثبت شده بود. اخترشناس فرانسوی پیر لمونیر این سیاره را بین ۱۷۵۰ تا ۱۷۶۹ دوازده بار (با در نظر گرفتن ۴ شب متوالی) رصد کرده بود.
ولی توسط ویلیام هرشل و در خانهاش در شهر بث، سامرست و در ۱۳ مارس ۱۷۸۱ رصد شد، و در ۲۶ آوریل ۱۷۸۱ بهعنوان دنبالهدار گزارش شد. هرشل آن را به عنوان جرمی که در برابر ستارگان اختلاف منظر دارد گزارش داد، او اینگونه در ژورنال نگاشت: «در نزدیکی زتا ثور … یا یک سحابی است یا یک دنبالهدار». در ۱۷ مارس نگاشت: «به دنبال سحابی یا دنبالهدار به این نتیجه رسیدم که دنبالهدار است زیرا جایش را تغییر میدهد».و حتی هنگامی که این جرم را به عنوان کشف به انجمن سلطنتی گزارش میداد باز بر این باور بود که دنبالهدار است و این عقیده را داشت تا زمانی که بهطور مطلق اثبات شد که اورانوس یک سیاره است.
