شرایط آب و هوایی اورانوس
در طول موجهای فرابنفش و مرئی، اتمسفر اورانوس در مقایسه با سیارات غولپیکر دیگر، حتی با نپتون که شباهت زیادی به آن دارد، ملایم است. زمانی که وویجر 2 از کنار اورانوس رد شد، در کل ده ویژگی ابری را در سراسر سیاره مشاهده کرد. یک توضیح پیشنهادی برای این کمبود این است که گرمای درونی اورانوس به طور قابل توجهی کمتر از سایر سیارات غولپیکر است. کمترین دمای ثبت شده در اورانوس 224- درجه سانتیگراد است که این یعنی اورانوس سردترین سیاره منظومه شمسی است.
محور چرخش سیاره اورانوس تقریباً با صفحه منظومه شمسی موازی است. انحراف محوری 97.77° اورانوس باعث شده است که تغییرات فصلی اورانوس کاملا با باقی سیارات متفاوت باشد.
در انقلابین یک قطب اورانوس کاملا رو به خورشید است و قطب دیگر کاملا پشت به خورشید است. فقط یک نوار باریک در اطراف استوا یک چرخه سریع روز و شب را تجربه می کند، اما خورشید در پایین افق است. در سمت دیگر مدار اورانوس، جهت قطبها نسبت به خورشید برعکس میشود. هر قطب حدود 42 سال به طور مداوم نور خورشید را دریافت میکند و بعد از آن 42 سال در تاریکی خواهد بود.
در اعتدالین خورشید رو به خط استوای اورانوس است و سیاره اورانوس دورهای از چرخههای روز و شب مشابه سیارات دیگر را تجربه میکند
یکی از نتایج این جهتگیری محوری این است که بهطور میانگین در طول سال اورانوس، نواحی قطبی اورانوس بیشتر از نواحی استوایی آن انرژی از خورشید دریافت میکنند
با این وجود، اورانوس در استوای خود گرمتر از قطب های خود است. اما علت این امر مشخص نیست. دلیل انحراف محوری غیرعادی اورانوس نیز با قطعیت مشخص نیست. اما حدس معمول این است که در طی به وجود آمدن منظومه شمسی، یک پیش سیاره به اندازه زمین به اورانوس برخورد کرده است و باعث شده است که جهتگیری این سیاره کج شود.
نپتون، هشتمین سیاره منظومه شمسی است که به علت وجود گاز متان در جو آن، به رنگ آبی درخشان دیده می شود
نپتون چهارمین غول گازی است. از لحاظ اندازه و ساختار شبیه به سیاره همسایهاش، سیاره اورانوس، می باشد.