یکی از نتایج این جهت‌گیری محوری این است که به‌طور میانگین در طول سال اورانوس، نواحی قطبی اورانوس بیشتر از نواحی استوایی آن انرژی از خورشید دریافت می‌کنند

با این وجود، اورانوس در استوای خود گرمتر از قطب های خود است. اما علت این امر مشخص نیست. دلیل انحراف محوری غیرعادی اورانوس نیز با قطعیت مشخص نیست. اما حدس معمول این است که در طی به وجود آمدن منظومه شمسی، یک پیش سیاره به اندازه زمین به اورانوس برخورد کرده است و باعث شده است که جهت‌گیری این سیاره کج شود.

ستاره‌شناس انگلیسی و نخستین ستاره‌شناس سلطنتی در انگلستان بود که بالغ بر نام ۳۰۰۰ ستاره را فهرست بندی کرده‌است

نپتون، هشتمین سیاره منظومه شمسی است که به علت وجود گاز متان در جو آن، به رنگ آبی درخشان دیده می شود

نپتون چهارمین غول گازی است. از لحاظ اندازه و ساختار شبیه به سیاره همسایه‌اش، سیاره اورانوس، می باشد.

سیاره نپتون نماد چیست؟ غول یخی نپتون اولین سیاره‌ای بود که بر اساس محاسبات ریاضی کشف شد. این سیاره در سال ۱۸۴۶ بر اساس پیش‌بینی‌های ستاره‌شناسانی مثل اوربن لو وریه و یوهان گاله کشف شد. نام نپتون برگرفته از نام خدای رومی دریا است که توسط لو وریه پیشنهاد شد.

نپتون خدای دریا: این نام به عنوان خدای دریا و همزاد اورانوس نامگذاری شده‌است.

نپتون چگونه تشکیل شد؟ سیاره‌ی نپتون در حدود ۴/۵ میلیارد سال پیش با جمع شدن گاز و غبار بر اثر گرانش به غولی یخی تبدیل شد. این سیاره‌ هم مانند همسایه‌اش اورانوس احتمالا در فاصله‌ی نزدیک‌تری از خورشید قرار داشته و سپس در حدود ۴ میلیارد سال پیش به منظومه‌ی شمسی خارجی منتقل شد.

بخش زیادی از نپتون را آب، آمونیاک و متان تشکیل می‌دهد. سیاره سطح جامدی ندارد بلکه دارای هسته‌ای جامد مانند زمین است. نپتون همراه با اورانوس، غولی یخی است. این لقب نپتون را از غول‌های گازی مثل مشتری و زحل متمایز می‌کند زیرا نپتون و اورانوس دارای مقدار بیشتری از مولکول‌های سازنده‌ی یخ هستند.

بخش زیادی از جو نمایان نپتون از هیدروژن (بیش از ۸۰ درصد) و هلیوم (۱۵ درصد) تشکیل شده است. در این بخش مقدار کمی متان و مولکول‌های دیگر مثل اتان، استیلن و چند هیدروکربن دیگر یافت می‌شوند.