مراحل شکلگیری ستارههای دوتایی:
۱. فروپاشی ابر مولکولی مشترک
- ستارههای دوتایی اغلب از یک ابر گازی بزرگ و واحد شکل میگیرند.
- وقتی این ابر به دلیل گرانش فرو میریزد، ممکنه به جای یک هسته، چند هسته متراکم تشکیل بشه.
- این هستهها بهطور همزمان رشد میکنند و هرکدام به یک پیشستاره تبدیل میشن.
۲. دیسکهای برافزایشی و تعامل گرانشی
- هر پیشستاره دارای دیسک برافزایشی خودش هست، اما گرانش بین دو ستاره در حال شکلگیری باعث میشه ماده بین دیسکها رد و بدل بشه.
- این تعامل میتونه باعث شکلگیری ساختارهایی مارپیچی یا رشتهای بشه که در تصاویر رصدی مثل آنچه توسط آرایه آتاکاما (ALMA) ثبت شده دیده میشه.
۳. تثبیت مدار و مرکز جرم مشترک
- با گذشت زمان، دو ستاره در حال شکلگیری به دور یک مرکز جرم مشترک شروع به چرخش میکنن.
- اگر فاصلهشون مناسب باشه، سیستم پایدار میمونه و به یک سامانه دوتایی واقعی تبدیل میشه.
انواع سیستمهای دوتایی:
- دوتاییهای نزدیک: ستارهها بسیار به هم نزدیکاند و ممکنه ماده بینشون منتقل بشه.
- دوتاییهای طیفی: با چشم دیده نمیشن، اما از طریق تغییرات طیف نور قابل شناساییاند.
- دوتاییهای گرفتگی: وقتی یکی از ستارهها از جلوی دیگری عبور میکنه، کاهش نور قابل مشاهده است.
- دوتاییهای بصری: با تلسکوپ قابل مشاهدهاند و دو ستاره جداگانه دیده میشن.
