‍ فضای مینکوفسکی فضای مینکوفسکی ارتباط نزدیکی با تئوری های نسبیت خاص SR و عام GR اینشتین دارد و رایج‌ترین ساختار ریاضی است که نسبیت خاص بر اساس آن فرمول‌بندی می‌شود. در حالی که کامپننت منفرد در فضا و زمان اقلیدسی ممکن است به دلیل انقباض طول Length Contraction و اتساع زمان Time dilation متفاوت باشند، در فضازمان مینکوفسکی، همه چارچوب‌های مرجع در مورد فاصله کلی در فضازمان بین رویدادها توافق دارند. فضای مینکوفسکی زمان را مجزا از سه بعد فضایی مورد بحث قرار می دهد ، فضای مینکوفسکی متفاوت از فضای چهاربعدی اقلیدسی است . در فضای سه بعدی اقلیدسی (به عنوان مثال، به سادگی فضا در نسبیت گالیله)، گروه ایزومتریک (نقشه هایی که فاصله اقلیدسی منظم را حفظ می کنند) گروه اقلیدسی است. با چرخش، بازتاب و تبدیلات ساخته می‌شود. وقتی زمان به‌عنوان بعد چهارم اصلاح می‌شود، دگرگونی‌های بیشتر تبدیلات در زمان و افزایش‌های گالیله اضافه می‌شوند و گروه همه این تحولات، گروه گالیله نامیده می‌شود. همه تبدیل‌های گالیله فاصله اقلیدسی سه بعدی را حفظ می‌کنند. این فاصله کاملاً مکانی است. تفاوت‌های زمانی نیز به‌طور جداگانه حفظ می‌شوند. این در فضازمان نسبیت خاص، جایی که فضا و زمان در هم تنیده شده اند، تغییر می کند.‌‌ فضا-زمان با یک فرم دوخطی نامعین غیر تبهگن متفاوت از نسبیت گالیله مجهز شده است، که متریک مینکوفسکی نامیده می شود، نورم مربع مینکوفسکی یا ضرب داخلی مینکوفسکی بستگی به کانتکست یا زمینه دارد ( ضرب داخلی و وابستگی به زاویه تتا- کانتکست نمودار فریم های مختلف را بررسی کنید) . فاصله بین دو رویداد زمانی که بردار اختلاف مختصات آنها به عنوان آرگومان داده شود. فرآورده این ضرب داخلی، مدل ریاضی فضازمان فضای مینکوفسکی نامیده می شود. آنالوگ گروه گالیله برای فضای مینکوفسکی، با حفظ فاصله فضازمان (بر خلاف فاصله فضای اقلیدسی) گروه پوانکاره است. فضازمان گالیله و فضازمان مینکوفسکی به‌عنوان منیفولدها یکسان هستند. آنها در دیگر ساختارهای که روی آنها تعریف شده است، متفاوت هستند. اولی تابع فاصله اقلیدسی و بازه زمانی (به طور جداگانه) همراه با فریم های لخت inertial که مختصات آنها با تبدیلات گالیله ای مرتبط است، در حالی که دومی دارای متریک مینکوفسکی همراه با فریم های لخت است که مختصات آنها با تبدیلات پوانکره مرتبط است.‌‌

‍ تبدیلات لورنتس در فضازمان مینکوفسکی تبدیلات لورنتس معادله هایی هستند که مختصه‌های فضایی و زمانی یک رویداد را از دید دو ناظر مختلف به هم تبدیل می‌کنند. یعنی اگر یک ناظر برای رویداد خاصی در فضا-زمان مختصه‌های مکانی x و y و z و زمان t را اندازه بگیرد، و ناظر دیگری (که در مکان دیگری واقع است و با سرعت خاصی نسبت به ناظر اول حرکت می‌کند) مختصه‌های x'و y' و z'و t'را برای همان رویداد اندازه بگیرد، تبدیلات لورنتس رابطهٔ بین این دو مختصات را بیان می‌کند. پیش از نسبیت خاص، این کار با تبدیلات گالیله انجام می‌شد.اما نظریه نسبیت خاص نشان داد که قوانین ماکسول زمانی که تحت تبدیل گالیله قرار بگیرند دچار تناقض می شوند از این رو یا باید معادلات ماکسول را اشتباه تلقی کرد یا تبدیلات گالیله. اما انیشتین در اقدامی خلاقانه تبدیل لورنتس را جایگزین تبدیلات گالیله کرد که قوانین ماکسول در تبدیل لورنتس دچار تناقض نمی شوند و شکل صحیح خود را حفظ می کنند. تبدیلات لورنتس تا قبل از نظریه نسبیت خاص هیچ توجیه فیزیکی نداشتند تاکه برای اولین بار انیشتین با طرح نسبی بودن زمان ، تبدیلات گالیله ایی را نقض کرد و سپس مکانیک را تحت تبدیل لورنتس تصحیح کرد. تبدیلات گالیله در سرعتهای زیاد (نزدیک به سرعت نور) با مشکل مواجه می‌شوند و باید با تبدیلات لورنتس جایگزین شوند. اگرچه، در سرعت‌های کم (کم نسبت به سرعت نور)، یعنی در بیشتر کاربردهای روزمره، تبدیلات گالیله تقریباً نتایج مشابهی با تبدیلات لورنتس دارند. تبدیلات لورنتس ساده‌ترین شکل تبدیلات لورنتس مربوط به حالتی است که دو دستگاه S و S' نسبت به هم فقط «خیز» (boost) داشته باشند؛ یعنی دستگاه S' با سرعت v نسبت به دستگاه S حرکت کند و سرعت v در راستای محور x' باشد و محورهای دو دستگاه در لحظهٔ  t=t'=0 برهم منطبق باشند. تبدیلات لورنتس در این حالت عبارت‌اند از: γ = 1: ✓(1- v²:c²) x'= γ (x-vt) t' = γ [ t - (v/c²)x] معادلات در بعد زمان و فضای x ارائه شده - در دو بعد دیگر z و y چون حرکت دستگاه در امتداد محور x است : y' = y z' = z خط نول یا نور سان با تغییر ویژگی های فریم ، بدون تغییر می ماند ، زیرا که سرعت نور در همه فریم های لخت و غیر لخت ثابت است .

- پرنور ترین ستارگان آسمان شب -

۱-شعرای یمانی (Sirus) (صورت فلکی کلب اکبر) (Canis Major) فاصله :۸/۶ سال نوری قدر ظاهری : ۱/۴۶-

۲- سهیل (Canopus) (صورت فلکی حمال،بره ) (Aries) فاصله : ۷۴ سال نوری قدر ظاهری: ۰/۷۲

۳-قنطورس (Alpha Centauri) (صورت فلکی قنطورس )(Centauri) فاصله: ۴/۳ سال نوری قدر ظاهری : ۰/۲۷-

۴-سماک رامح (Arcturus) ( صورت فلکی عوا، نگهبان شمال)(Bootes) فاصله: ۳۴ سال نوری قدر ظاهری : ۰/۰۴-

۵-نسر واقع (Vega) (صورت فلکی چنگ)(Lyra) فاصله : ۲۵ سال نوری قدر ظاهری : ۳٪

۶-عیوق(Capella) (صورت فلکی ممسک الاعنه،ارابه ران)(Auriga) فاصله : ۴۱ سال نوری قدر ظاهری :۸٪

۷-پای جبار (Rigel) ( صورت فلکی جبار, شکارچی )(Orion) فاصله : ۱۴۰۰ سال نوری قدر ظاهری :۰/۱۲

۸-شعرای شامی (Alpha Canis Minoris) (صورت فلکی کلب اصغر ،سگ کوچک)(Canis Minor) فاصله : ۱۱/۴ سال نوری قدر ظاهری :۰/۳۸

-