از آنجایی که اختروش ها تا سال 1963 شناسایی نشدند، ماهیت این جرم زمانی که برای اولین بار در بررسی ستارگان آبی کم رنگ (عمدتا کوتوله های سفید) که دور از صفحه کهکشان راه شیری در سال 1957 مورد توجه قرار گرفت، مشخص نبود

اعتقاد بر این است که TON 618 به عنوان یک اختروش، هسته فعال کهکشانی در مرکز یک کهکشان است، موتور آن یک سیاهچاله بسیار پرجرم است که از گاز و ماده به شدت داغ در یک دیسک برافزایش تغذیه می کند.

-سن نوری که از اختروش منشا می گیرد 10.8 میلیارد سال تخمین زده می شود-

به دلیل درخشندگی اختروش مرکزی، کهکشان اطراف از آن فراتر می‌تابد و از این رو از زمین قابل مشاهده نیست. با قدر مطلق 30.7-، با درخشندگی 4×1040 وات یا به طرز درخشانی 140 تریلیون برابر خورشید می درخشد و آن را به یکی از درخشان ترین اجرام در جهان شناخته شده تبدیل می کند.

تازی‌ها یکی از صورت‌های فلکیه. این صورت فلکی کوچک شمالی توسط یوهانس هولیوس در قرن هفدهم میلادی معرفی شد.

نامش در لاتین نیز به معنی سگ‌های تازیه و این صورت فلکی غالباً در تصاویر به عنوان سگ‌های گاوران که صورت فلکی مجاور اونخ، نشون داده می‌شه.

بتا تازی‌ها که خارا و آستریون هم نامیده شده، یک ستاره است که در صورت فلکی تازی‌ها قرار دارد. نام خارا از یونانی χαρά و به معنی شادی است.