آقای دکتر گلویم چندوقتیست میسوزد و دلیلش را نمیدانم. شاید هم از آنهمه حرف نگفته، فریاد‌های نزده، هوار های نکشیده، بغض‌های خالی نشده، چایی‌های سوزناک هنگام نوشتن باشد؟ نمیدانم آقای دکتر! می‌شود قرصی زهرماری چیزی در آن ورقه‌ با ان دست‌خط خرچنگ غورباقه‌تان بنویسید که این مرض بی درمان از من فلک‌زده دل بکند؟

درودی پر مهر شما پریزادها این پیام و یک پست موردعلاقه رو فوروارد میکنید چنلتون تا من بهتون بگم که اگه یک شخصیت کتابی بودید، اسم و قدرت و لقبتون چی بود و چه داستانی رو رقم میزدید . تگ‌هاتون | پری‌کوچک‌غمگین