بر تو ، چون ساحل، آغوش گشودم ؛ در دلم بود که دلدار تو باشم . وای بر من که ندانستم از اول ، روزی آید که دل‌آزار تو باشم . بعد از این ، از تو دگر هیچ نخواهم ؛ نه درودی ، نه پیامی ، نه نشانی . ره خود گیرم و ره بر تو گشایم ؛ زان‌که دیگر تو نه آنی ، تو نه آنی . -فروغ فرخزاد

برای بار هزارم می‌گویم که دوستت دارم . چگونه می‌خواهی شرح دهم چیزی را که شرح‌دادنی نیست ؟ چگونه می‌خواهی حجم اندوهم را تخمین بزنم ؟ اندوهم چون کودکی‌ست . . . هر روز زیباتر می‌شود و بزرگ‌تر . بگذار به تمام زبان‌هایی که می‌دانی و نمی‌دانی ، بگویم : تو را دوست دارم . -نزار قبانی

دانی از زندگی چه می‌خواهم ؟ من تو باشم ، تو ، پای‌تا‌سر تو ؛ زندگی گر هزار باره بود ، بار دیگر تو ، بار دیگر تو . -فروغ فرخزاد

‌

ـ ـ

‌  ‌‌        م𖫲ی𐨆𐨆‌خـִواꥉࡄٮٓم آفٮٓـִـٰاب زنـִد𖫲گی𐨆𐨆 اꥉٮٓ باꥉشم    ، ‌      ‌   ‌ ‌ ‌ ‌  ‌       ‌ ‌‌ ‌   اꥉم𖫲اꥉ زنـִد𖫲گی𐨆𐨆 اꥉٮٓ شـִب بود   . پـس ࡄٮٓـִ.‧․ـִا꤬ره‌اꥉی𐨆𐨆 آبی𐨆𐨆 شدم𖫲 کـִم𖫲 نـو꤬ر  و بی𐨆𐨆‌فـ꤬روغ   ، ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌    ‌    ‌  ‌‌‌‌‌‌‌‌     ‌ پاꥉیּیـن خـط 𝄄 اꥉفـִق ࡄ꤬رزمیּـִنٮٓ    . .