برای یکی از دوره هاس که شرکت کردم.. شاید این سوالا برای شما هم پیش بیاد.. #یادگاری

و ملاقاتی مجدد:)🪢🫀 من و این مزار داستان ها داریم.. : ) #آلبوم

این پرچم برای من نماد ایستادگیه.. #آلبوم

اینم میگذره.. زیاد سخت نگیر؛ #آلبوم

یکم دوپامین مهمون مغزتون🫴😂🦦 حرکت دستی که تو اول ویدیو میگه رو در طول فیلم تکرار کنید حال میده🦦💅 بد نیست یه سری وقتا به عنوان جایزه به مغزتون یکم دوپامین بدید💆‍♀❤️ پ.ن: من خودم وقتی این فیلمو میبینم و این حرکتو میرم خیلی حال میکنم، اصلا یه جور تراپیه برام😂❤️‍🩹

البته یه چیزی داخل پرانتز بگم دوپامین موتور محرک انسانه.. مثلا وقتی یه کاری رو انجام میدیم و تکمیل میشه مغز به خودش یه جایزه میده به اسم دوپامین که همون حس رضایتی هست که بهمون دست میده و ما رو مجاب میکنه تا بریم سراغ انجام دادن کار بعدی.. یعنی اینکه مغز به طَمَع دوپامین بیشتر میره سراغ کار بعدی تا دوباره به دستش بیاره و چه بخوایم یا نخوایم ما یه جورایی یه معتادیم؛ معتاد دوپامین.. و خب تو همین مسیره که باید مقدار دوپامینی که در ما ترشح میشه رو کنترل کنیم.. چون اگه بدون مدیریت باشه و ما تحت تاثیر دوپامین های مصنوعی‌ای که فعالیت های امروزی به ما میدن قرار میگیریم که کم هم نیستن و اینطوری میشه که به مقدار بالای اون عادت میکنیم و کار هایی ساده ما هم حتی ممکنه برامون سخت بشه انجامش و اینطوری مدیریت دقیق زندگیامون سخت میشه.. نمیگم همه فعالیتای امروزی بیهوده هستن اتفاقا یه سری هاشون عالی هم هستن برای ما اما باید مقدارشون مدیریت بشه تا بتونه همیشه اون تاثیری که باید داشته باشه رو داشته باشه.. همه چیز برای شادی و خوشحالی ما نیست بلکه یه سری چیزا فقط منبع کسب سرمایه برای بقیه و سرمایه داران هستن و خیلی وقتا بیشتر از اینکه به نفع و سود ما فکر بشه بیشتر به سود خود سرمایه خالص به دست اورده میشه .. چه بخوایم چه نخوایم نظام سرمایه داری نوین جهان حال حاضر اصلا به فکر ما نیست و دلش برای ما نمیسوزه و این ما هستیم که باید به فکر خودمون باشیم و تصمیم بگیریم از چی چقدر و در کجا استفاده کنیم.. باید به فکر کرامت و موفقیت خودمون باشیم و همه چیزو دست مخیط و اطراف نسپریم چرا که ما مسئولیم نسبت به آینده خودمون.. و اینجا هم باید حواسمون باشه در کار های روزانه‌مون چقدر دوپامین از چه طریقی و از کجا و چطور به ما میرسه! و خب یه سری وقتا هم بد نیست برای مجاب کردن خودمون به انجام کاری و پیدا کردن انرژی و انگیزه کافی برای اون به خودمون و مغزمون دوپامین جایزه بدیم با انجام کارای لذت بخش تا مغز انرژی اینکه برای کاری رغبت کنه و انرژی بزاره رو داشته باشه.. اما دوباره با خودمون تکرار میکنیم که زیاد تکراری نمیکنیم چون مغز عادت میکنه و دفعه بعد باید کار لذت بخش تری رو انجام بدم تا راه بیوفته و ممکنه به جایی برسم که دیگه هیچی قشنگ و لذت بخش نیست.. و یادمون نره نباید سمت لذت های افراطی و یا بیهوده و یا حرام بریم چون اینا علاوه بر لذت قدرت تخریب هم دارن اونم از نوع اعلاء.. نمیدونم چطور توضیح بدم که قابل فهم باشه چون خودم خیلی دربارش خوندم تا بفهممش کامل اما مثل اینه که اون بخش از مغز که گیرنده دوپامینه و لذت رو احساس میکنه کم کم سر میشه و اینطوری میشه که بعد از یه جا ممکنه حتی افسردگی هم سراغ ادم بیاد! اخه خلقت قشنگ خدا چرا باید زندگی رو برای خودش از قشنگی بندازه و زشت کنه وقتی هم میتونه همیشه بخنده و لذت ببره و هم هر روز بیشتر از دیروز پیشرفت کنه.. چی قشنگ تر از اینکه این انسان فوق‌العاده با چیزایی که بهش دادن همه چیز رو فوق‌العاده بسازه، چه از حال و احوال بگیر تا شرایط!(:🫀🪐 #ازنو

امروز داشتم از آقای شهید مطهری یه مطلبی میخوندم درباره آزادی و واقعا به معنای واقعی تحت تاثیرم قرار داد این نوع نگرش عجیب و جذاب=]]]]] اصلا من خودمو هم میکشتم هیچ وقت نمیتونستم به همچین نتیجه ای از فکر کردن راجع به سیستم اداری مختلف برسم:/ واقعا حیرت کردم و خیلی برام جالب بود... حالا بزارید سر فرصت میام برای شما هم تعریف میکنم یا اون صفحات از کتاب رو عکسشو میفرستم💆‍♀🌱