ناز را میکشیم، آه را میکشیم، انتظار را میکشیم، فریاد را میکشیم درد را میکشیم ولی بعد از این همه سال آنقدر نقاش خوبی نشده ایم که بتوانیم دست بکشیم "از هر آنچه که آزارمان میدهد"
- شاملو
محمد همایون یه جملهی بینظیر داره که دلم میخواد اینو رو پیشونیم تتو کنم، میگه:
حوصله و وقتِ بحثهای بیمعنی نیست و کاش درک کنند که این افسردگی نیست، اهمیت دادن به ارزشِ خود است...!
به قول مولانا :
«آنکه از من به تو صدگونه سخن می گوید
بخدا عیب تورا نیز به من میگوید!»
حالا تو هی حرفای اینو اونو راجبم باور کن
معمولا توی سن ۱۵ تا ۲۵ سالگی
اشتباه میکنید، سقوط میکنید، شکست میخورید، متوجه مسائل میشید، دوستای واقعی رو میشناسید و خیلی از دوستاتونو رو از دست میدید، با واقعیت رو به رو میشید، قلبتون بارها میشکنه، خودتون رو از دست میدید و قویتر میشید.
این دوره بهترین سالهای زندگی شما هم هست؛ درست مثل الماسی که تراش داده میشه ولی یادت باشه الماس هیچوقت نمیشکنه.