در جیب هایت یک مشت امید بریز.
از چوب لباسی چند رویا بردار،
روی گلدان زندگی ات آبی بپاش
و کفش همت بپوش.
باقی درست خواهد شد.
خورشید هست.
امید هست.
خدا هست. :)
دقت کردید خیلیامون چقدر دقت میکنیم تو حرف زدن؟
چقدر سعی میکنیم کسی از لابلای حرفامون بو نبره که دلاندرونمون چه خبره
صرفنظر از دلیلش،
اصل این موضوع خیلی تلخه.
جین وبستر میگه
و چقدر غمانگیز است، که آدم تماموقت مراقب باشد، تا آنچه را احساس میکند به زبان نیاورد ...!
لطفاوقتیاعصابندارم
نزدیکمنیاین !
رفتاراوکاراییکهتواونتایم
انجاممیدموگردننمیگیرم !