نمی‌دونم چرا بعد از ساعت مشخصی ، یه‌سری از درگیری‌های ذهنی و مسائلی که مدت‌ها پیش برای خودت حلشون کرده بودی دوباره با همون منطق‌های قبلیشون بهت حمله می‌کنن .

_

من و جام می و معشوق الباقی اضافات است اگر هستی که بسم الله در تاخیر آفات است

مرا محتاج رحم این و آن کردی ملالی نسیت تو هم محتاج خواهی شد جهان دار مکافات است

ز من اقرار با اجبار میگیرند باور کن شکایت های من از عشق ازین دست اعترافات است

میان خضر و موسی چون فراق افتاد فهمیدم که گاهی واقعیت با حقیقت در منافات است

اگر در اصل دین حب است و حب در اصل دین بی‌شک به جز دلدادگی هر مذهبی مشتی خرافات است

- جناب ِفاضل نظری

_

وقتی بارون میاد و بوی خاک می پیچه تو کوچه خیابونا همه لذت میبرن ، میگن به به عجب هوایی ! همه‌ دوس دارن اون لحظه بیرون باشن و بارون چیک چیک بریزه رو سرشون ... اما یکم که بارون تند میشه ؛ میرن خونه هاشون ! یکی دوساعت که میگذره و پاهاشون میره تو گِل ؛ میگن ای بابا چه وقت بارون بود ! درواقع یادشون میره که چند دقیقه پیش داشتن لذت میبردن .. خوبی کردن هم همینه،اگه بیشتر از یه حدی باشه،دلِ آدما رو میزنه !