سیوش کنید''کاژه'': توی زبان کردی یه کلمه هست به اسم "کاژه" به معنی پناهگاه؛ به اصطلاح جایی یا کسی که آدم کنارش احساس آرامش و امنیت می کنه. کسی که وقتی به هر دلیلی حالت بده میری پیشش، حرف می زنی و اون جوری می فهمتت و قلقتو بلده که بعدش یادت نمیاد ناراحت بودی یا اصلاً چرا ناراحت بودی.

_

آقای ابتهاج می‌فرمایند «ما لالیم» تلاش می‌کنیم یه چیزی رو به طرفمون بفهمونیم ولی نمیشه ، این زبان برای بیرون از ما ساخته شده ، شما درد رو چطوری میخوای به بقیه حالی کنی؟ ما در بیان احساساتمان بیچاره‌ایم .

_

بهشت است آن که من بینم نه رخسار، کمند است آن که وی دارد نه گیسو.. #شعرگرافی

_

من هیچ‌وقت به‌خاطر رفتن کسی از زندگیم ناراحت نمیشم چون اونقدر به خودم باور دارم و میدونم چجور آدمی هستم که اگر هم کسی روزی منو ترک کنه مطمئنم کسی که از دست میده اونه نه من .

_