ولی انصاف نیست که مامجبوریم به تک تک حرفای خانواده گوش بدیم که مثلا اونا برامون خوبی میخوان !
جناب قبانی میگه
«خلف الإهتمام تختبئ کل معانی الحب»،
عشق وابسته به یکچیزه؛ توجه
میگه: «اگه کسی بهت گفت دوستت دارم، ولی بهت توجه نکرد،
بدون که دوستت نداره
ولی اگر کسی حواسش بهت بود،
از غصهت غمگین شد،
تو جمعها نتونست بهت بیتوجه باشه و همیشه پیگیرت بود، حتما دوستت داره
خلاصه که اینجوریاس، خودتونو گول نزنید !
گاهی اوقات با قضاوت های بیجاتون ،
باعث میشین که آدما از همه چیز زده بشن ،
اعتقاداتشونو زیر پا بزارن ،
تبدیل بشن به چیزی که ازش نفرت دارن ،
خوب بودن رو کنار بگذارن ،
کاری نکنید که آدما از خودشون بودن ، دست بکشن !
هر بار وسط مکالمه سکوت پیش میاد و طرف یهو ازم میپرسه
«دیگه چه خبر، خوبی؟»
تمام مشکلات و مسائل زندگیم و بحرانهای وجودیم در عرض یک ثانیه توی ذهنم میگذرن و سریع لبخند میزنم، جلوی فروپاشی روحیم رو میگیرم، و با آرامش جواب میدم
«خوبم. تو چطوری؟»
نميفهمم چرا از عوض شدن آدما گِله میكنيم! ما هيچكدوم آدمای دو سال پيش نيستيم. حتی احتمالا همون آدم دو ماه پيش هم نيستيم!
چارهای نداریم جز اینکه امیدوار باشیم تا آدمایی که دوستشون داریم «جهت تغییراتشون» به گونهای نباشه که از ما فاصله بگیرن