ناگهان به خودم اومدم
چقدر کینه ای شده ام
چند وقته که دیگه
کسانی رو که بی دلیل قلب کوچکم رو میشکنن
نمیتونم ببخشم
حتی اگر عذر خواهی هم بکنن
چه مستقیم و چه غیر مستقیم
شاید در ظاهر با اونها خوب هستم
اما قلبم اونها را نبخشیده
قلب من
خیلی وقت ها میشکست
اما بعدش خوب میشد
فراموش میکرد
ولی چند وقته که فراموش نمیکنه
نمیدونم چرا
اما
با این که فراموش نمیکنه
باید ببخشه
تا بتوانه خوشحال باشه
تا بتوانه از زندگی کردن لذت ببره:)
از من
به عنوان
دوست نادیده و مجازی
یاد میکنه
در حالی که خبر نداره
من همون هستم
که همدیگه رو می دیدیم
و با هم حرف میزدیم
و به هم پیام میدادیم
پ.ن : از جذابیت های ناشناش:)))
فقط کسی که ناشناس کانالش کویر شده میدونه که دیدن پیام جدید توی ناشناس چه لذتی داره😂
از اونجایی که دوست دارم اطرافیانم همیشه شاد باشن تا جایی که میتونم به صورت ناشناس براشون حرف میزنم دلشون باز شه یکم 😂♥️
بعضی وقتا انسان توی زندگیش باید یه لحظه استپ کنه
بشینه با خودش فکر کنه
ببینه چقدر از کاراش رو داره برای رضایت بقیه انجام میده
کدوم از کار هاش با علاقه قلبی خودش نیست و فقط و فقط برای تایید شدن از طرف دیگرانه
هر چقدر مقدار اینجور کار ها توی زندگی بیشتر باشه
میزان لذت بردن از زندگی کردن میاد پایین
نیاز نیست یهو همه ی اون کار ها رو بزاریم کنار
بیاید کم کم شروع کنیم
از چیز های کوچیک...