یه شبایی هم توی زندگیم گذروندم که تا خرخره پر از نیاز بودم.. نیاز به یه آغوشِ گرم، یه آدمی که بدون قضاوت کردن بهم گوش کنه؛ هر کسی اون شبو تنها بگذرونه، فرداش یه آدم کاملا جدید از خودش میسازه.! :)

_آسمان‌ِ شب یک کریستال آبی آرام است..

خواستیم و قرار بود و نشد..

گرچه آب رفته باز آید به رود ماهیِ بیچاره اما مرده بود ..

و از خطاهای بزرگم آن بود که ؛ لحظات دلخوشی را سرسری می‌گذراندم ، اما غم و اندوه را با همه‌ی وجود زندگی می‌کردم...

که انسان تنی مردنی دارد و روزهایی نمردنی!

کی گفته درد آدمو قوی میکنه؟ درد آدمو بی حس میکنه، روح آدمو میکشه، ذوق آدمو کور میکنه، قلب آدمو سنگ میکنه، و آدمو پیر میکنه...!

00:00

در سینه‌ام غمی‌ست، که هر شب هزار بار قدرِ دو قرن بغض گلو، آه می‌کشد ...

شبِ‌سردی است، و من افسرده، راهِ دوری است، و پایی خسته، تیرگی هست و چراغی مرده. می‌کنم تنها، از جاده عبور، ‌ ‌دور ماندند ز من آدم‌ها. سایه‌ای از سرِدیوار گذشت، غمی افزود مرا بر غم‌ها. فکرِ تاریکی و این ویرانی، بی‌خبر آمد تا با دل من قصه‌ها سازکند پنهانی. نیست رنگی که بگوید با من، اندکی صبر، سحر نزدیک است.‌ ☆سهراب‌سپهری.

_