به کاکتوس اگه زیاد آب بدی، بی‌حال می‌شه و کم‌کم می‌پوسه؛ اما این موضوع برای خیلی از گل‌های دیگه صدق نمی‌کنه. کاکتوس اگه نور نداشته باشه، می‌میره اما گل‌های زیادی هستن که بدون نور هم دووم میارن. ماهی اگه بیاد رو ساحل، انقدر بالا و پایین می‌پره تا نفسش بند میاد و خفه می‌شه؛ اما همون دریا، می‌تونه خیلی از حیوونای دیگه رو غرق کنه...! آبی که سیب زمینی رو نرم می‌کنه، تخم مرغ رو سفت می‌کنه؛ می‌بینی؟ تو زندگی نمی‌شه برای همه نسخه‌ی یکسان پیچید. تحمل آدما شبیه به هم نیست... یکی با غمی که از نظر بقیه کوچیکه داغون می‌شه :)

بعضی وقت‌ها لازمه دلت بشکنه، بهت بر بخوره، ناراحت بشی، گریه کنی، بعضی وقت‌ها از دست دادن بهترین تجربه‌اس، هیچ آدمی تو شادی موفق نشده، این غم و سختیه که آدم رو هدایت میکنه به سمت هدف‌هاش پس از رفتن‌ها، سختی‌ها، نشدن‌ها، نرسیدن‌ها نترس.

به چه دِل خوش کرده ای !؟

تقصیر خودمونه. خیلی جدی گرفتیم ؛ حرف‌ها رو ، قول‌ها رو ، آدم‌ها رو ، حتی دنیا رو!

لیاقت میخواد هر چیزی...

آدم‌ها به فَراموشی مُحتاج‌ ترند تا به خاطره. آدم‌ ها از خاطرات ، خَنجر می‌سازند و با خنجرِ خاطره خط می‌اندازند روی همه‌ چیزِ زندگی. زندگی خجالت می‌کشد که از ذِهن بیرون بیاید، بس‌ که تن‌ و بدن و سر و صورتش خط‌ خطی خاطرات است. گاهی خاطره، خطرناک‌ترین چیزِ جهان است!

به قول آن رفیقمان که میگفت: حرف هایی در دلم هست، که حاضرم فقط به کسی بگویمشان، که قرار است فردا بمیرد...

<برای نوازِش گوش هاتون> 🌿

_

برات يكیو آرزو میکنم که بیشتر از هرکس دیگه ای به دلت میشینه و باعث میشه از ته دل بخندی. یکی که باعث شه چشاتو رو میلیاردها آدم دیگه ببندی؛ غذاتو با اشتها بخوری؛ همه چیز برات قشنگ تر باشه! یکی که باعث پیشرفتت باشه؛ واسه رسیدن به هدفات كمكت كنه و باهم پیشرفت کنید و هرروز موفق‌تر باشین! یکی که باعث شه دیوونه باشی و شادی رو زیر پوستت احساس کنی! یکی که حاضر نباشی با هیچی تو دنیا عوضش کنی! برات یکی رو آرزو میکنم که باعث شه واسه همیشه با زندگی آشتی کنی. :))

فکر کن خانوادت کاری کنن که هیچ خاطره‌ای نداشته باشی نه دوستی نه مسافرتی با دوستات نه تفریحی نه پارکی نه کافه‌ای و… بعد بقیه تو چشمات زل بزنن بگن تو چرا انقد ساکتی؟ چرا راجع به هیچی حرف نمی‌زنی؟ من خاطره‌ای ندارم!... من حتی نمی‌دونم چطوری باید حرف بزنم :)