تا خرخره از حرف پُرم، با که گویم؟ این شهر پر از کور و کر و لال و نفهم است..!

از پیله بیرون آمدن گاهی رهایی نیست!..

واقعن نیست"

_

آدمی که باهاش دوست میشی؛ همونیه که باهاش بحثت میشه. ماشینی که میخری؛ همونیه که نیاز به تعمیر داره و باید خرجش کنی. کاری که ازش لذت می‌بری؛ همونیه که باید استرسش رو هم تحمل کنی. پارتنری که برای زندگی انتخاب می‌کنی؛ همونیه که باهاش به اختلاف می‌خوری و دعواتون میشه. بچه‌ای که با شیرین کاریاش عشق می‌کنی؛ همونیه که خرابکاری به‌بار میاره و اضطراب آینده‌ش رو داری. هر چیزی و هر کسی که بهت حال خوبی میده، لازمه نقص‌هاشو هم بپذیری! این میشه دوست داشتن..

_

دࢪد دارد کہ ندانند و قضاوت بکنند، واے بر مردم این شهࢪ کہ ظاهر بینند...

من دخترِ شیرین سخنِ دوره‌ی قاجار.. تو پُستِ مدرنی و مضامین دل‌آزار..

من اهلِ دل و چایِ هِل و لعلِ نگارم.. تو اهلِ شب و شعرِ سپید و لبِ سیگار..

_

:)