مـن، تنها کمی متفاوتم! وقتی تمام ِ دردهای دنیـا روی ِ شانه های ِ دخترانه ام کوه می شود … مـن به پهنای تمام کوه پایه ها لبخنــد می زنم …! :)

_

نسبت به غم خیلی مهمان‌نوازم...

..! :)

الان تو مودیم که دوست دارم همه چیو پاک کنم و گم و گور بشم یه مدت طولانی شایدم واسه همیشه. همیشه ، همیشه ، همیشه...

از یه جایی به بعد غمگین نمی‌نویسی ، با هیچکس راجع به غمت صحبت نمی‌کنی ، خیلی بیشتر می‌خندی ، به خودت می‌رسی و مشغول پیشرفتت می‌شی ، دقیقا همونجا از همیشه پر درد تری و حالت بدتره.

نمیدونم چه خبر شده چه اتفاقی افتاده فقط درد زیادی رو به دوش میکشم و از قلبم خون میچکه.

‏ویران شده را حوصله ی منت معمار نباشد! ویرانه‌ی مارا بگذارید که ویرانه بماند..️.

شب دوباره همانیم؛..

یه بزرگی میگفت: «آدم ممکنه شادیشو به خیلیا بگه، ولی غم نه! غمِ آدم محرم میخواد..»

الان جایی که باید خیلی چیزا رو تجربه کنم نشستم و زانوی غم بغل گرفتم.. دست خودمم نیستا ولی انگار روح یه دختر ۱۷ ساله ندارم روح یه پیرزن ناامید ۹۰ ساله رو دارم که همش چشم انتظار مرگه

تبدیل به آدمی بشید که به موقعش احساسیه! و به موقعش منطقش حرف اولو میزنه! کسی که به اندازه به آدمای درست توجه میکنه و از هیشکی توقعی نداره، آدمی که هر چیز الکی یا هر‌کسی نمیتونه ناراحتش کنه، یه آدم که هدف داره، رو پای خودش وایساده و قوی جلو میره.