هم غزل هم مثنوی تو شعر موزون منی
بی تو من تک بیتی از یک شاعر افسردهام . .🍂
هیچ چیز من رو خوشحال نمیکنه، انگار روحم دیگه راضی نیست، دارم همه تلاشم رو براش میکنم، اما هیچوقت خوشحال نیست و عمیقا رنج و عذاب رو تو وجودش حس میکنم، شاید ثانیهای لذت ببرم اما عمیقا خوشحال نیستم.
وقتش که بشه ، آدمش که برسه ، چایی دم میکشه ، چشمات براق تره ، دلت آروم و خیالت راحت میشه ، لاکت خوش رنگ تره، موهات خوش فرم تره ،خندت عمیق تره ، ماکارونی خوشمزه تره ، ابرا پشمکی ترن.
فقط باید وقتش برسه ... :)
آدمیزاد میتواند بلند بخندد، به ظاهرش برسد، هزاران برنامه برای آیندهاش بنویسد، لباسهای زیبا بخرد، از روزهای بهتر سخن بگوید و با همهی اینها دلش خون باشد.