9.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔷 انتشار تیزر رسمی مستند «وقتی جنگ رسید»
این مستند به کارگردانی مهدی سلیمی، نخستین اثر بلندی است که در بستر جنگ چهلروزه در لرستان تولید شده است؛ اثری که با روایت روزهای پرالتهاب و سرنوشتساز این دیار در ایام جنگ، میکوشد گوشهای از وقایع، احساسات و تجربههای مردمان لرستان را در آن روزهای دشوار به تصویر بکشد.
📍اکران و رونمایی: یکشنبه، ۲۶ مهرماه |ساعت ۱۷ سینما استقلال خرمآباد
🎟️ جهت تهیه بلیت: نام و نام خانوادگی خود را به شماره زیر پیامک کنید: 📱 ۰۹۳۷۸۶۰۳۳۸۶
همراه با گفتوگویی پیرامون «مستندسازی در بحران و شرایط جنگی»
اینجا چراغی روشن است...
🆔 @artlorestanir
💠مستند «وقتی جنگ رسید» اکران شد
🔹اکران و رونمایی مستند «وقتی جنگ رسید» به کارگردانی مهدی سلیمی، با حضوری پرشور و استقبالی چشمگیر در سینما استقلال خرمآباد برگزار شد.
🔹این اثر با استقبال کمنظیر اصحاب فرهنگ و رسانه و عموم مردم همراه شد؛ حضوری که فرصتی فراهم آورد تا در ادامه، گفتوگویی پیرامون تجربهها، دشواریها و الزامات مستندسازی در شرایط بحران و جنگ شکل بگیرد.
🔹این مستند به کارگردانی مهدی سلیمی، نخستین اثر بلندی است که در بستر جنگ چهلروزه در لرستان تولید شده است؛ اثری که با روایت روزهای پرالتهاب و سرنوشتساز این دیار در ایام جنگ، میکوشد گوشهای از وقایع، احساسات و تجربههای مردمان لرستان را در آن روزهای دشوار به تصویر بکشد.
اینجا چراغی روشن است...
🆔 @artlorestanir
8.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 مستند «وقتی جنگ رسید» در خرمآباد رونمایی شد
🔹به گزارش روابط عمومی حوزه هنری استان لرستان، مستند «وقتی جنگ رسید» نخستین اثر بلند تولیدشده در بستر جنگ چهلروزه در لرستان است که با محوریت روایت تجربههای مردم این استان در جنگ رمضان، به بازنمایی بخشی از وقایع، رنجها، رشادتها و پیامدهای جنگ بر زندگی مردم میپردازد.
🔹مهدی سلیمی، کارگردان این اثر، با اشاره به محتوای مستند «وقتی جنگ رسید» اظهار کرد: روایت این مستند از سحرگاه نهم اسفندماه آغاز میشود و تا پایان جنگ و حتی روزهای پس از آن ادامه مییابد تا بخشی از تأثیرات جنگ بر مردم لرستان به تصویر کشیده شود.
📌مشروح خبر
اینجا چراغی روشن است...
🆔 @artlorestanir
🔸زغال؛ راوی روزهای سوخته
این روزها که هیاهوی جنگ فروکش کرده است، در سکوت، با زغالی روبهرو هستم که گویی خود، راوی تاریخ شده است؛ ابزاری ساده که در سیاهیاش، ردّی از روزهای سوخته را به یادگار دارد.
وقتی نوبت به تیرگیهای عمیق طرحم میرسد، ناخودآگاه به یاد سوختگیهای ماندگار جنگ میافتم؛ به یاد آن سیاهیهایی که بر حافظهٔ جمعی ما نقش بستهاند و هنوز، پس از فروکش کردن آتش، در گوشهوکنار ذهن و جانمان باقی ماندهاند.
هنر من، روایت دوبارهٔ همان سوختنهاست؛ اما با هدفی متفاوت: ساختن بهجای تخریب.
تفاوت جنگ و هنر، برای من، شاید در همین باشد؛ در جنگ، آتش میسوزاند و خاکستر میکند، اما در هنر، ما از دل همین تیرگی و خاکستر، شکلی از حیات میآفرینیم؛ تصویری، اندیشهای یا روایتی که میتواند پنجرهای رو به فردا بگشاید.
شاید بخشی از رسالت ما همین باشد؛ اینکه سیاهیهای تلخ گذشته را به زیباییهایی تأملبرانگیز برای آینده تبدیل کنیم؛ اینکه نگذاریم خاطرات سوخته، تنها در هیئت ویرانی باقی بمانند.
در روزگار جنگ، با هر زبان هنری میتوان چراغی در دل دیگری روشن کرد؛ با شعر، نقاشی، موسیقی، سینما و هر آنچه از جنس آفرینش است. چراکه در کنار هر سیاهی، نوری نهفته است؛ نوری که گاه باید با دستان هنر از دل تاریکی بیرون کشیده شود.
گویی این زغال، دیگر فقط ابزار نقاشی نیست؛ بخشی از خاطرات سوختهٔ ماست که حالا در دستان من فرصت یافته تا به شکلی دیگر، با روایتی نو، متولد شود.
زغال، راوی روزهای سوخته است؛ و هنر، روایت دوبارهٔ زندگی.
🔹زهرا یاراحمدی
اینجا چراغی روشن است...
🆔 @artlorestanir