بلاخره ما هر شب باید از خودمون حساب بکشیم لااقل هفته ای، ماهی، سالی یبار باید از خودمون بازخواست کنیم.
خیلیها از شنیدن و فکر کردنم می ترسند.
جهنمیها میگن اگر ما مینشستیم حرف گوش بدیم یا تعقل میکردیم، دیگه الان جهنمی نمیشدیم.
جهنم محصول کار کسانی است که خودشون را از شنیدن و فکر کردن معاف میکنند. این فرق داره با آدمی که وقت میذاره انرژی میذاره هزینه میکنه که بره یه چیزی بفهمه، این میخواد تکون بخوره.
از علامت هایی که نشون میده من معرفتم درسته یا نه اینه که رغبتش به دنیا از دست میده. یعنی مال و زن و بچه و خونواده و دنیا رو دوست داره، با وجدانم براش کار میکنه در حد تکلیف اما دلش جای دیگه ایه. اولین نشانه معرفت اینه که دل جای خدا باشه و آسمونیا.
زهد به دنیا یعنی عاشق دنیا نیست. از دنیا لذت میبره اما عاشقش نیست. مال دنیا نمیشه. وسیله واسه دنیا نیست. اگه دنیا وقت رسیدن به آخرت بهت نمیده پس سرکاری. 🤕
زهد یعنی اگه یه چیزی را بدست آوردی خیلی ذوق نکنی و اگه از دستشم دادی غم نگیرت. بدونی گذراست.😶
این یعنی معرفت صحیح. شادی و آرامش علامت یک انسان با معرفته.
در روایت داریم که اگر کسی در ماه مغفرت یعنی ماه رمضان آمرزیده نشه دیگه فرصتی نداره مگر عرفه.
این یک رمز داره و اون اینه که مغفرت بدون معرفت اتفاق نمیوفته.
هیچ شناختی انسان رو از جهالت نجات نمیده مگر شناخت نفس.
دعای عرفه بدون معرفت فایده نداره. خوندن چند جمله عربی حالا چون تو مسجدیم و دلمون یه ارتباط میگیره این ثواب داره، اما هدف این نیست.
کسی در ازدواج و غذا خوردن شک نمیکنه چون این رو لازمه بدن و زندگیش میدونه. اما کسی باور درست داره که بدونه نماز واقعا غذای اصل وجودیشه؟
عبادت و پرواز و ارتباط با آسمان جزو واجبات زندگیشه؟
هیچوقت کسی نمیگه من آنقدر سرم شلوغه وقت نمیکنم اصلا غذا بخورم.
یه وعده میشه. اما دیگه کم میاره. پس چطوره که انسان تا مدتها سرگرم طبیعته و به نماز نیاز پیدا نمیکنه!!!!
برای اینکه خود حقیقیش رو نمیشناسه. چرا کسی که نماز شکسته میخونه خوشحاله چون انس نداره با بعد معنوی وجودش.
اینجوریه که سیدالشهدا در دعای عرفه از خودشناسی شروع میکنند.
به فقرات دعا توجه کنیم و بمعانی.
پیام عرفه یعنی آنقدر معرفت بگیر که بتونی تمام عمرت را حتی، جبران بکنی.
اگر سالها خطا رفتی و خطا کردی جبران کنی. پیام عرفه معرفه نفس و سپس معرفه الله هست