مثل شعری قابل تحسین که بی تشویق نیست هیچ خطی مثل ابروی تو مستعلی نیست

ای به راهت لب هر پنجره یک جفت نگاه من چرا این قدر از آمدنت مأیوسم؟

از این گناه پشیمان نمی شوم هرگز  که او قشنگ ترین اشتباه من بوده ست

هزار مرتبه گفتم غزل نمیگویم ولی سکوت مرا این قلم نمی فهمد…!

"به کسی که عاشق توست بگو هر روز با زیباترین تعابیر جهان بیدارت کند من اینجا هر شب تو را با زیباترین تعابیر جهان به خواب می‌سپارم..!"

همین که تو هر صبح در خیالِ منی حالِ هر روزِ من خوب است

جای رسم دایره گاهی مربع می کشند …! عقل را پر داده عشقت از سر پرگارها!

تا عطر تنت اینجاست، نبضم به تو وابسته ست با بوی نفسهایت، جانانه شدن با من

این ماهیت عشق است، فکرم شده چشمانت؟! دست از سر من ای کاش، چشمان تو بردارد!

هر کسی را بهر کاری ساختند کار من “دیوانه‌ی او بودن” است

سر به زیر و ساکت و بی دست و پا می رفت دل یک نظر روی تو را دید و حواسش پرت شد..!)

هرکسی روی تو را دید از این کوچه نرفت نگرانم نکند کوچه خیابان بشود!