[اینگونہدرآغوشِتومٌردنچہقشنگاست
وقتیکہبہعشقتوگرفتارواسیرم♥!]
#نوازشِروح
خبر داری که شهری روی لبخند تو شاعر شد؟
چرا اینگونه، کافر گونه، بی رحمانه میخندی؟
اگر از کمندِ عشقت بروم،
کجا گریزم؟
که خلاص بی تو "بند" است
و حیات بی تو "زندان"