گزیدم از میان مرگ ها اینگونه مردن را
تو را چون جان فشردن در بر، آنگه جان سپردن را
نمیدانم چہ رازی خفته در چشمان زیبـــایـت
که عاقل سمت چشمت میرود، دیوانه می آید
من از تأثیر یڪ بوسه، چنان لرزید ایمانم
ڪـہ بم با آن خرابے ها، نلرزیدہ ست بنیادش...