الان همونجام کہ جناب سعدی میگہ : - دل نهادم بہ صبوری ، کہ جز این چاره ندارم . .️

هر سطر پر از ناله و هر بند پر از درد ما تلخ‌ترین صفحه‌ی تاریخ جهانیم.... :') ️

سَخت اَست بِخَندي وَ دِلَت غَم زَدِه باشَد! هَر گُوُشِه اي اَز پيرهَنَت نَم زَدِه باشَد... سَخت اَست بِه اِجبار بِه جَمعي بِشيني» » وَقتي دِلَت اَز عالَم وُ آدَم زَدِه باشَد...️

مرا در کودکی شوق دگر بود خیالم زین حوادث بی خبر بود ..️ 🚶💔

-تعریف‌تُو‌از‌عَقل‌همان‌بود‌که‌باید عقلی‌که‌نمی‌خواست‌سرِعَقل‌بیاید . .

مهربانی را اگر با خنده‌اش قاطی کند می‌تواند حوزَوی‌ها را خیالاتی کند

مشکلِ شرعی ندارد بوسه از لب‌های تو  میوه‌یِ بیرون زده از باغ حقِ عابر است

روسری را پیشِ من بالا و پایین کم بِبَر آنقَدَرها هم که می‌گویند مؤمن نیستم!

هر روز قبله‌ام متمایل به گوشه‌ای ست یک جا بمان و قبله‌ی ما را به هم نزن…

عشق یعنی نفست بندِ یکی باشد و بس نگهت جز به یکی ماتِ به هر جا نشود

سرفه‌هایِ الکی کردم و گفتم شاید بزنی پُشتَم و من محرمِ دستت بِشوم

خدا کند همه‌یِ عشق‌ها به هم برسند من و تو نیز در این لابه‌لا به هم برسیم:)