‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کارِ مرا به نیم نگاهش تمام کرد بنگر چه می‌کند نگهِ ناتمامِ او

ازهمان روزی كه گفتی اهل چای وقهوه ام كافه گردی می كنم شايدتو را پيدا کنم

بی‌قرارت گشتم و می‌خواهمت دیوانه‌وار صبر را با آدمِ دیوانه اصلا کار نیست...

دل نیست آنچه جز به هوایِ تو می‌تپد مجموعه‌ای‌ست از رگ و اینجور چیـزها

توغزل خواندی وحافظ به جنون آمد گفت از صدایِ سخنِ عشق ندیدم خوشتر

من صدایِ تپشِ قلبِ تو را می‌شِنوَم تو چه؟ این برقِ دوتا چشمِ مَرا میبینی؟

لااقل لب‌هایِ خود را اینقَدَر قرمز نکن من کمی سُست است ایمانم،جهنم می‌روم

لبخندِ تو مشهورترین سیبِ بهشتی‌ست از طرحِ لبِ توست که حَوا نگران است

قهوه و شعر و خیالِ تو و این بادِ خنک باز لبخند بزن قهوه شکر میخواهد

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زیباتر از آنی که به تشبیه بِگُنجی نظمِ تنِ تو ریخت به هم قافیه‌ام را.. :)

‌نذر کردم گر ببینم رویِ زیبایِ تو را یک‌‌صد و ده بیت، تنها خرجِ چشمانت کنم