"اَشعارِمَن"
چه شَبهای غریبی ڪه امیدم «شَب بخیرَت» بود تو خُفتی بیخَبَــر از مَـن و مَــن مَـرگ آرزو ڪردم..
آرامشِ آغوش تو راخواب ندارد
اے بستہ بہ چشمانِ سیاهت،نفسِ شب