هوشنگ ابتهاج :
خودم را بىتو
دلخوش میکنم جانا به هر نوعى...
گَهى با اشکِ جانفرسا، گَهى لبخندِ مصنوعى..!
گفتا چه کسی بود تو را شعر بیاموخت؟
گفتم به خدا
زلف تو وُ ناز تو وُ چشم خمارت...
👀❤️
مَوّاج و دلفریب و پریشان و بیڪران
از موی تــــو نوشتم و دریا به خود گرفت..!😁❤️
تو مرا دارۍ و من نیز تو را دارم و بس،
هر دو هستیم یقین، دار و ندار دل هم :)'