ولی‌به‌قولِ‌جنابِ‌مولانا: مدعی‌خواست‌كه‌از‌بیخ‌كند‌ریشه‌ِما؛ غافل‌از‌آنكه‌‌"خدا‌"هست‌در‌اندیشه‌ِما . . ‌.🪴

با‌نٰـــــام‌ڪــــــۅـچڪم‌ڪھ‌صـدا‌مےزنـــےمࢪا گــمـ‌‌‌ مےڪنم‌مســـــيڕ‌رسيـــدنـ بھ خانہ ࢪا :)

سرش به شانه ی من بود و درد دل میکرد همین که وقتِ غمِ من رسید، خوابش برد!

سرگشته‌ی محضیم ودراین وادیِ‌حیرت، عاقل تر از آنیم که دیوانه نباشیم•🙂

"رنگ رخسار خبر میدهد از سِرِ درون" دختری قلبِ مرا سخت چَپاوُل کرده!

گیرم اصلاشاعرخوبی شدم اماچه سود بی تومن فرمانروایی بی سپاه‌ودولتم ..

'غرق در دریایِ آبیِ دوچشمِ او شدم قتلِ من را در نگاهِ یارپیگیری کنید💙'

غیرتی میشوم آن روزکه موهایِ تورا خارج از دامنه یِ روسری ات،میبینم

«لطفاشبت‌رارویِ‌بازوهایِ‌من‌سرکن ای‌چشم‌هایت‌بهترین‌دارویِ‌بی‌هوشی»

کاظم بهمنی یه بیت شعر داره که معشوقشو به روح خودش تشبیه میکنه، و میخواد بهش بگه نرو؛ میگه: "روح برخواسته از من ته این کوچه بایست؛ بیش از این دور شوی از بدنم میمیرم" حقیقتا خیلی قشنگه...♥️(:

ما رفته ایم و کنجِ مزاری گرفته ایم؛ تا بارِ دوشِ کس نشود استخوانِ ما...📷✉️

"اینجا،بدونِ تو،هوا کم است..."💛💊