تو آرزوۍِ قنوتِ نمازِ من شده‌اے...؛!

غمگین تر ازین شعر شهریار داریم مگه؟ کسی چون من اگر دیدی برای ماندنت جان داد از او بستان تو جانش را ولی با او بمان لطفا...:(((

بلدم تكیه كنم باز به دیوار خودم یا حصاری بکشم دور و بر غار خودم بلدم آه به آه از تو بگویم هر بار تا بسازم قفس از غصه‌ی بسیار خودم . . - هوشنگ ابتهاج

[مواج و دلفریب و پریشان و بی کران ازمویِ‌تونوشتم ودریابه‌خودگرفت💙]

فارغ از آنچه ناراحتم میکند.. از بابت تو خوشحالم:))

نذر کردم گر از این غم به در آیم روزی تا در میکده شادان و غزل خوان بروم..✨️🥀

از دست دادن یه آدم اینطوریه که انگار تو هم با اونا میمیری ‌. اونا میتونن ادامه بدن اما تو همونجا گیر میکنی .

تو اینقدر به خودت و ویژگی هات عادت کردی که اصلا نمیدونی از نگاه ِ یه غریبه چقدر خوشگلی🩵"

« چه کردی با جهانم که به دور از یادِ تو، قلبم؛ نمی‌لرزد، نمی‌کوبد، نمی‌خندد، نمی‌رقصد! » 「🖤♾️」

حالِ دل پرسیدی‌ و گفتم که خوبم بارها خوبم اما خوب ویرانم! نفهمیدی مرا 『💔🌧』

آدم‌های‌ِشب،آدم‌های‌یک‌ شهرِ دیگرند′ :)🌚

گُم میشوم چنان که نبودم از ابتدا پایانِ ماجرای مرا، کم‌ می‌آوری🖤🥀