من که به هیچ دردی نمیخورم … این دردها هستند که چپ و راست به من میخورند …

لــبــخــنــد بـــزن…! عـــکــاس مـــدام ايــن جــمـــلــه را تکرار می کــنـــد… اصـــلا برایش مهم نیست،کـــه در وجودت… حــتـــی یـــک بــهــانــه بــرای لــبــخــنـــد نــیـــســـتــــ…

مــــــرا کــه هیــچ مقصـــدی بــه نامـــــم .. و هیــــچ چشمــــی در انتظــــارمـ نیسـت را ! ببخشیـد ! کــه بـا بـودنـــمـ تـــــرافیـک کــــــرده امـ !!

بالاتر از سیاهی هم “رنگ” هست … مثل رنگ این روزهای من !

از یه جایی به بعد دیگه بزرگ نمیشی ، پیر میشی از یه جایی به بعد دیگه خسته نمیشی ، می بُری از یه جایی به بعد هم دیگه تکراری نیستی ، زیادی‌ هستی

من مرده ام … به نسیم خاطره ای ، گاهی تکانی میخورم … همین

ای آنکه دوست دارمت اما ندارمت بر سینه میفشارمت اما ندارمت ای آسمان من که سراسر ستاره ای تا صبح میشمارمت اما ندارمت در عالم خیال خودم چون چراغ اشک بر دیده می گذارمت اما ندارمت می خواهم ای درخت بهشتی، درخت جان در باغ دل بکارمت اما ندارمت می خواهم ای شکوفه ترین مثل چتر گل بر سر نگاه دارمت اما ندارمت

به خـــــــدا ” دل ” آلزایمــــــــر نمی گیرد ! بفهمید آدم ها . . .

هــر کــس از ایــن دنـیــا چـیـزی بـرمـیـدارد … من امـا فـقـطـ ؛ دسـتـــ بــرمــیــدارمــ !

این روزها تلخ می گذرد ، دستم می لرزد از توصیفش همین بس که : نفس کشیدنم در این مرگِ تدریجی، مثل خودکشی است

360 بشیم؟

سرگرمی ام شده گرفتن فال حافظ و من خسته از جواب های تکراری : “غم تمام می شود” “غصه نخور” “مشکلات حل می شود ” و … دلم می گیرد ، چرا حافظ نمی داند بی او هیچ چیز تمامی ندارد جز این زندگی ؟!