از یه جایی به بعد دیگه بزرگ نمیشی ، پیر میشی از یه جایی به بعد دیگه خسته نمیشی ، می بُری از یه جایی به بعد هم دیگه تکراری نیستی ، زیادی‌ هستی

من مرده ام … به نسیم خاطره ای ، گاهی تکانی میخورم … همین

ای آنکه دوست دارمت اما ندارمت بر سینه میفشارمت اما ندارمت ای آسمان من که سراسر ستاره ای تا صبح میشمارمت اما ندارمت در عالم خیال خودم چون چراغ اشک بر دیده می گذارمت اما ندارمت می خواهم ای درخت بهشتی، درخت جان در باغ دل بکارمت اما ندارمت می خواهم ای شکوفه ترین مثل چتر گل بر سر نگاه دارمت اما ندارمت

به خـــــــدا ” دل ” آلزایمــــــــر نمی گیرد ! بفهمید آدم ها . . .

هــر کــس از ایــن دنـیــا چـیـزی بـرمـیـدارد … من امـا فـقـطـ ؛ دسـتـــ بــرمــیــدارمــ !

این روزها تلخ می گذرد ، دستم می لرزد از توصیفش همین بس که : نفس کشیدنم در این مرگِ تدریجی، مثل خودکشی است

360 بشیم؟

سرگرمی ام شده گرفتن فال حافظ و من خسته از جواب های تکراری : “غم تمام می شود” “غصه نخور” “مشکلات حل می شود ” و … دلم می گیرد ، چرا حافظ نمی داند بی او هیچ چیز تمامی ندارد جز این زندگی ؟!

استخوان هایم را به دانشمندان بسپارید … شاید بفهمند نه یخبندانی بود نه بیماری مهلکی ! من از دوری تو منقرض شدم …

به ره او چه غم آن را که ز جان می‌گذرد که ز جان در ره آن جان جهان می‌گذرد از مقیم حرم کعبه نباشد کمتر آنکه گاهی ز در دیر مغان می‌گذرد نه ز هجران تو غمگین نه ز وصلت شادم که بد و نیک جهان گذران می‌گذرد دل بیچاره از آن بی‌خبر است ار گاهی شکوه از جور تو ما را به زبان می‌گذرد آه پیران کهن می‌گذرد از افلاک هر کجا جلوه آن تازه جوان می‌گذرد چون ننالم که مرا گریه کنان می‌بیند

سیلام علیکم بنده اد جدید هستم امیدوارم راضی باشید من رو با #وزیراقتصادجهنم

یکی دیگه