بدتر از همه اینکه فضای مجازی معمولاً به حرف‌های آروم، منصفانه و پیچیده به‌اندازه حرفای خشمگین و افراطی توجه نمیکنه. در نتیجه ممکنه آدم کم‌کم احساس کنه تمام دنیا به دو گروه تقسیم شده که از هم متنفرن.

ذهن ما یاد گرفته تلفات انسانی رو یه آمار ببینه در حالی که این کاملا اشتباهه ، وقتی داریم دربارهٔ جنگ حرف میزنیم ممکنه کلمات بزرگی مثه پیروزی، قدرت و مرز رو بشنویم. اما پشت این کلمات زندگی های انسانی وجود دارن. آدمایی که میخواستن درس بخونن، کشف کنن ، ورزش کنن، موسیقی گوش بدن ، به رویاهاشون برسن ، خونواده تشکیل بدن یا صرفا یه روز معمولی دیگه رو زندگی کنن . آدم هایی با علایق، شخصیت ها و داستان های متفاوت که هرکدوم جهان کوچیک خودشون رو دارن . و من فکر میکنم یکی از خطرناک ترین اتفاقاتی که میتونه بیفته ، اینه که ما انسان ها رو یه عدد ببینیم . چون وقتی طرف مقابل رو انسانی مثه خودمون نبینیم آسیب زدن بهش راحته. کشته شدن حتی یه کودک یا انسان بیگناه چه تو جنگ چه هر جا چیز کمی نیس چون اون هم دنیا و خونواده ای داشته و قبل هر چیزی انسان بوده.

من حاضرم برای بشریت تا پای دار و مرگ هم برم اما حاضر نیستم برای یه ساعت با 98 درصدشون ارتباط برقرار کنم .

من رفتم بخوابم انگار نه انگار باید ساعت 5 و نیم بیدارشم

🤣

بنظرتون یه همچین طرحی واسه فردا بسازم (ایده خودمه ها)

وای کیهان شناسی😭✨

من که می دونم وایولت به عشق من می خواد اینو بسازه اما نمی تونم ثابت کنم😈🤣🤣

به چت جی پی تی گفتم یه جوری ساخته بود انگار من پیکاسوم بهش گفتم ساده تر بسازه چی فک کرده با خودش

عالیه اما زمان بره خسته میشی

دقیقا

داداچ شوخی کرد_