فک کنم سخت بشه از این خاطره های کوچیک مووآن کرد

حالا بذار بگم سر چی بود

سر چی

من یه چیز علمی مذهبی که دیده بودم و نوشته بودم که مثلا بیام تو کلاس بگم اما نگفتم رو سر کلاس دستم بود. بعد بالاش نوشته بودم فیلسوف حلما بعد جلوییم اونقدر گیر داد بهم تا دفترم رو بهش بدم چون از نظرش خیلی خفن بود بعد من گفتم نه الان نمیشه اما بزور گرفت از روش بنویسه بعد خانمم دفتر رو ازش گرفت بعد با اینکه گفتم نخونه خوند توش رو و خندید گفت جالب اینجاس خودت هم به خودت میگی فیلسوف بعد من خیلی ناراحت شدم. چون بهم حتی فرصت نداد توضیح بدم اون گرفته. و از نظرش من مقصر بودم چون حواس جلوییم رو پرت کردم. بعد هدیه ها داشتیم بعد راجب تکبر بود که یه پسره فکر می کرد چقدر خفنه و توی روزنامه دیواری از همه بهتر میشه اما نشد. بعد خانمم سو داد به من و من دیگه واقعا گریه کردم . فکر کن چهل نفر یه جا مسخره ات کنن بماند که بعد بعضی دانش آموزا سو استفاده می کردن می گفتن اونموقع که همه مسخره ات کردن من نکردم کمکم کن بعد خانمم گفت ما اینو نگفتیم که مسخره کنیم یا بخندیم ‌. اما هردوتای اینا اون لحظه داشت انجام می شد. بعد من دیگه شدم فیلسوف😋 قضیه فیلسوف حلما هم که نوشتم اینه که یه روز رندوم روی تخته نوشتم ۲+۲=۵ و دلیل آوردم زیرش نوشتم فیلسوف حلما از اونموقع در اصل فیلسوف شدم

خیلی جالبه که ابتدایی هم جالب بود هم مسخره برای من . واقعا درک میکنم چه حسی داره که 40 نفر به خاطر یه اشتباه که دست خودت نبوده زوم کنن الان شاید به شوخی بگیریم و بخندیم اما خب بچگی بود و شاید یه کوچولو از اضطراب اجتماعی و همکلاسی هایی که از تو کمتر میفهمن و درک میکنن

سهراب سپهری تا ابد از شاعرای موردعلاقه م میمونه >>>

من وقتی دوباره یاد اونموقع میوفتم به حال خودم::: My baby my baby,

( لازم نیس کامل باشی تا ارزشمند باشی . ) تو همین الانم ارزشمندی

(این و باید به عنوان یه کمال‌گرا هی به خودم گوش زد کنم )

ما بریم تلاش برای خوابیدن